Güne aydın başlayacağımız güzel günlere..

Buraya yazarken çoğu zaman düşünmedim.. İçimden geldiği gibi yazdım.. Son yazılarımda bir çok defa eskisi gibi bir çok yazı yazacağımı, yazılar biriktirdiğimi yazdım...

Aslında bir çok yazacak şeyim var... 

Paylaşacak bir çok güzel şey..

Ama yazamıyorum, sizi güldürecek, kendimle alay ettiğim bir yazıyı, şuraya gidin şunu deneyin diye başlayan bir yazıyı, şu filmi seyredin diye öveceğim bir yazıyı.. 

Neden mi?

Geçen gün bir arkadaşımın paylaştığı gibi "92'li biri bizi kızdıracak bir şey bile söylese, sen reşit oldun mu be?" diye gülüp geçeceğimiz kişilerin şehit haberlerini duyunca, 

aylardır içeride tecritte olan aydınlarımızı düşününce, paylaşacağım her şey şımarıkça geliyor ve suçluluk duyuyorum..

Blogumu özlüyorum, yazmayı da.. 

Cem Yılmaz şöyle bir şey demişti bir gün: "Politikacılar, "biz olmasak konuşacak, espri yapacak konunuz yok" diyorlar, siz her şeyi düzgün yapın, ben kelebeğin çiçeğe konuşundan da gülecek bir şey bulurum, siz merak etmeyin" demişti.. 

Şu anda en çok okunan haber sayfalarının başında Beren Saat, Kenan Doğulu aşkı olduğunda, twitter'da tt'de emre belözoğlunun doğumgünü kutlandığında ya da şehit haberlerinin ardından her yerde "lay lay loy loy"  televizyon programları devam ettiğinde nasıl sinirleniyorsam, burada "hiç bir şey yokmuş gibi yaşayalım ve onları paylaşım, bana dokunmadı nasısa" paylaşımları yapmak da yanlış geliyor.


Güne aydın başlayacağımız güzel günlere..

J.

Sevinin küçükler, "ÖVÜNÜN" büyükler!

Bugün "onların" günü..
Ata, geleceğin temsilcilerine armağan etti bugünü,boşuna da etmedi, ülkenin geleceğini, ülkenin geleceğinin belli olduğu yerin-TBMM- açıldığı günü armağan etti onlara,bir zamanlar çocuk olan hepimize.
Ülkenin geleceğini,ülkenin geleceğine bıraktı..

Kimlerin günü mü bugün, daha ilköğretim sıralarında 100 kişinin tacizine uğrayan ve bunları yapanların isimlerini "sır" kabul olduğu, 2 küçük kız kadar,  en az şaşalı okullarda dizinin tepesinde etekle okula gidip gelenler "kadın" oldum sanan küçük kızların günü bugün,

okuluna 1-2 km ötedeki evine yol olmadığı için gidemeyip, yatılı kalan sonra ne olduğu bilinmeden günler sonra ölü bulunan "Umut" kadar, tüm derdi yeni bir playstation, yeni bir oyuncak olan şımartılmış şehir oğlanların günü bugün,

Başına bir şey gelir diye camdan bakarak yan apartmana gönderdiği , kapatılmayan foseptik çukurunun içine gözleri önünde düşen ve ölen Yeliz Keçeci'nin kızı Aslı'nın günü bugün..

Tüm bunların ardında, çocukken öğrendiğim şarkı geliyor aklıma,

"Sevinin küçükler, ÖVÜNÜN büyükler! 23 Nisan kut-lu ol-sun!"


J.

Kaynak: Çok sevdiğim,sıklıkla bahsettiğim ve hep bahsedeceğim zeynepinyeri

İzindeyiz..

saat 09:05.. Her 10 Kasım'da olduğu gibi ayaktaydım, gözlerim dolu, balkona çıktım, sirenleri iyice duyabilmek,bayrakları görebilmek için..
Hiç özlemediğimiz kadar özlüyoruz seni son 7 yıldır.. İstediklerinden çok uzakta bir ülke var ve asıl bu yüzden öldüğünü hissediyoruz,
istediklerini yapabilseydik, boynumuz aşağıda olmazdı..
ne olursa olsun ... İZİNDEYİZ...

Şimdi haberler...

*Dayanamıyorum artık haberleri seyretmeye gerçekten...
ilk haberimizle başlıyorum,dün seyrediyorum,cumhuriyet kutlamaları ile ilgili haberleri veriyorlar... Vali Güler, kendisi gibi gülümseyerek ve beğeniyle karşılayacağımız bir sunum yaptırmış.. Pasta var kat kat, pastanın içinden Atatürk çıkıyor! Bunun resmini koyacaktım;fakat bu şekilde bir malzemeyi Ata'mı alet edip,bir de kendi bloguma koymak istemedim...
Ya pastadan ne çıkar? Dansöz çıkar.. Gülüp,eğleneceğimiz biri çıkar... Bunları düşünmüyorlar mı? IQ seviyeleri o kadar düşük mü? hayır değil tabii ki.. Gayet planlı şeyler bunlar..Ne mi oluyor, toplumunun gözünde hafifleştirme,basitleştirme çabaları bunlar.. Yedik mi? Yemedik...
FriendFeed de bir arkadaş söyledi,çok süper söyledi..Şapka devriminde de şapkadan Atatürk çıkmasını bekleyebiliriz...

*Peki bitti mi yürek dağlama haberleri ,biter mi hiç? Hastanede kanser tedavisi gören,solunum cihazına bağlı olarak yaşayan hastanın,hasta yakınları "fişini çekmiş". Yani ben hastane ortamını bildiğim için ,devlet,üniversite,özel hastane hepsinde çalışmışlığım ya da staj yapmışlığım var ortamlarını gayet iyi biliyorum, her yere pataküte girmesine izin verilirse insanların, sadece kendi hastasının değil isteyen dilediğinin "fişini çekebilir".
Biz de önemlidir, refakat etmek,hasta yanında durmak, kimse bir yol,yöntem,adap bilmez, doktorun verdiği diyeti filan dinlemez, ameliyat olmuş daha bağırsak hareketleri başlamamış,su bile içirmiyorlar dersiniz anlamazlar!! Evlerinde özenle kaynakttıkları kemiğin suyuna olan çorbayı , olmaz içemez dersiniz, bunu hakaret kabul eder,üzülür, "çok biliyorlar" derler..
Ben bildiğim halde serum bile değiştirmem, ilacını vermem kendi hastam bile olsa hastanedeysem;çünkü bir problem çıkarsa sorumluluk bende değil oranın hemşire ve doktorundadır..
Çok bilen hastalar , kıvırırlar serum hortumlarını, ne ilacı var serumun içinde belli değil, kısar ilacı, nooldu dersiniz? tuvalete gittik der.. Sıkıldı der..Fenalaştı der... O ilacın hızlı mı gitmesi gerek damardan,yavaş mı gitmesi gerek,bellibir yere gelince bir şey mi eklenecek nooolcak...

Daha neler anlatırım ben size de.. Artık haber falan seyredemiyorum,bunlar bilebildiklerimiz, kimbilir neler oluyor diyorum..
Yine de boyunumuzu bükmemek gerek... değil mi?

Sevgiler...
J.

Atatürk..

bazen sadece insanca yaşamak istediklerinden

o kadar mahrum kaldığını

ve

ne kadar erken

buradan göçüp gittiğini düşünüyorum..

Sen bizi bıraktın ardında,

cumuriyeti kurdun,

her şeyi önceden bildiğin gibi

bugünleri önceden tahmin ederek

bize yol gösterdin..

seni çok özlüyorum,

bize küçükken nasıl öğrettiler seni,

nasıl sevdirdiler ki,

Allah'la beraber oturuyordun hayalimde,

uzakta bir yerde..

Çocuk aklım seni koyabileceği en üst yere koyabilmişti bu şekilde..

Sen kurdun,

biz koruyacağız..

J.