Seneler sonra "Hipnozcu"'yu gördüm,Nilo'nun yazısını okudum ve evvelsi gün aldım kitabı,pırt diye bitti,aslında çok da çabuk bitmedi, kitabı okurken okurken düşüncelere dalmış buldum kendimi..
Ben öyle Saba Tümer tarzı "aamaaan gülelim,eğlenelim pozitif olalım" pozitif düşünme felsefesinde değilim,
daha çok beynimizi neye eğitirsek bunun karşılığı alırız tarzı "pozitif düşünme" felsefesi uygulayıcısıyım.
Noetik biliminde ispatlandığı üzere artık düşüncenin bir ağırlığı olduğu ve bunun "ölçülebilir" etkileri olduğu gayet net.
Hipnozcu'da insanın yaşamı boyu yapamayacağı ya da yapabileceği ne varsa bunu kendi başardığı,kendi düşünce gücüyle bunu negatif ya da pozitif ket vurduğunu anlatıyor.
Buna tamamen katılıyorum,özellikle panik ataktan kurtulmuş biri olarak,başıma herhangi bir şey gelmeden 100 tane kötü senaryo için alternatifler düşünen biri olarak-artık bıraktım- ayağıma ne pranga vuruyorsam bir çoğunu peşine takarak önüme serdiğini gördüğüm için "kendimi görünmeyen duvarlar ardına hapsettiğim"i fark ettiğimden beri "olumsuz önermelere" kendimi kapattım.
Hipnozcu öyle "pozitif düşünelim,aman efendim lay lay,loy loy" kitabı değil,bir hikaye kitabı..
Bir pilotun, hiç uçak kullanmamış bir kadını zor durumda kaldığı için ona telkinler vererek o uçağı yere sağ salim indirebileceğine inandırıp,bunu başarmasını sağladıktan sonrasıyla ilgili bir hikaye kitabı..
Beni durup durup düşüncelere boğan bir kaç alıntı kitaptan;
*inandığım şeyleri hiç sorgulamadım! çok uzun zaman önce kendimi inandırdım ve bir daha asla sorular sormadım..
*yoksulluk,yalnızlık,hastalık,savaş,kaza,ölüm.Bunların hepsi terörist.Her biri KORKMAMAYI seçtiğimiz anda güçsüz!
*dünyanın sana sunabileceği zamanın tamamını kullan ve lütfen bunun ne anlama gelebileceğini düşün!
*Çekim Yasası:Kalıcı şekilde görselleştirdiğimiz her şey,düşüncelerimizde sabitleştirdiğimiz her şey er ya da geç deneyimlerimizde gerçeklik bulacaktır..
*bir tarafı dehipnotize numarasını uyguladığını biliyordu, diğer tarafı işe yarayıp yaramayacağını merak ediyordu.Ve çok şaşırmasına rağmen yaradığını anlıyordu.
Bach'ın Martı'sı başka güzeldi,onu tam zamanında okuduğumu düşünüyorum,sanki Martı'yla büyüyen birinin yaşamında yol rehberi 2.bir kitap hipnozcu...
İyi okumalar:)
J.
