Haziran ,Temmuz ayları,başlar tadilat kudurmaları...

Efendim,ne zaman haziran-temmuz-ağustos geliyor, hatta daha da erken,ilk azıcık havalar ısınmaya başladı mı nisan sonu mayıs başı gibi, bizim apartmanında -sanıyorum ki sizin apartmanda da- tadilat manyaklığı başlıyor.
Bizim apartman 27 yaşında, şu çoğunuzun anasının babasının çalışırken girdiği gereğinden fazla para ödeyip - 2 ev parası belki de- bir türlü zamanında bitememiş, sonunda kavuştuğunuzda oh! dedirten evlerden, Allah aratmasın depremde dışarda sabahlarken  mumla aramıştık evceğizimizi..Bu yüzden herkes yenileme çabası içine giriyor, mortgage çıktığından beri herkes dairesini satıp uzakta da olsa içi güzel bir ev almayı düşünüyor,dolayısı ile eskiler evden taşınınca yeni ev sahipleri başlıyor sıfırdan daire inşaasına...

Biz bu depremden sonra ,aparmanı tamir ettirdik ,sonra itü'ye ölçüm yaptırdık,dediler ki 6 şiddetindeki depremde burası yıkılır, etekli olduğu için apartmanınızı sağlamlaştırmak da bir işe yaramaz - ki sağlamlaştırdıktan sonra çıktı bu sonuçlar- en güzeli yeniden yaptırın..

Yeniden yaptırmak için de oldukça uygun teklifler aldık,toplantılarda herkes gırtlak gırtlağa geldi, cevap şu oldu "bir şey olmaz",tamam olmasın da neye dayanarak söylüyorsun bunu adam? 
Her gelen ya da her ev sahibi evinin içini yaptırmak için bizim inşaat şirketlerine ödeyeceğimizden çok daha fazlasını harcadı..

Bu dediğim 7-8 senedir konuşulan bir mevzu,biz apartmanın  kırılan duvarını yaptırmak için yola çıkarak tüm site yolunu ve giriş merdivenlerini yaptırdık,çok da süper duruyor şimdi,afili oldu,dışı seni,içi beni yakar hesabı.. İlkokul arkadaşım, yan apartmanda oturuyor;fakat üniversiteden sonra antalyaya yerleşmişti ordan döndü daha yeni,bizim bütün siteden gayrı yaptırdığımız yeni lüküs site yolu ve apartman girişini görünce, "JuVe apartmanı yıkıp yeniden yaptırmaya merdivenden mi başladınız?"dedi,
çok güldüm "evet dedim,para bulunca gerisini de yaptiriciğiz"..

Evin içinde yaşayanların çoğunun yaşlı,hasta olmasından hatta yeni taşınan eski ev sahiplerinden birinin senelerdir yatalak olmasından bahsetmiyorum bile , bu gürültüye dayanmak zorunda kalıyoruz her yaz...

Diyeceğim şudur ki, tadilat yapıp kafasını şişirdiğiniz komşularınız,hakkınızda pek iyi şeyler düşünmüyor.

Tadilatsız günler..

J.

Apartman yaşamı zor zanaat..

İnsanlar yaşlandıkça mı huysuzlaşıyor,yoksa huysuzluklarını bastırabildikleri yaşlar genç yaşlar da yaş geçtikçe mi "amaaan boşver gitsin" durumu oluşuyor da mantıklarını da bir kenara koyup, canlarının istediği gibi davranmayı bir alışkanlık haline getiriyorlar bilemiyorum..

Alt katımızda gerçek bir psikopat oturuyordu, karısını dövmesini geçtim, çocuklarının kollarını filan kesmişti, komşuların dışarıda bırakılan ayakkabılarını saklıyor ya da süt döküyordu.. Böylesiyle oturmak zaten çok zor apartman yaşamında;ama çok daha enteresan kendi için küçük savaşlara dönen olaylar yaşanabiliyor..

Bizim 2. katımızda temizlik hastası bir teyze oturuyor, herkesin yaşamı kendine, analiz etmek de bana düşmez;ama kendi yaşamında ki kirlilikleri evini temizlemesiyle arıttığını düşünüyorum;ama bu etrafa zarar veren bir temizlik anlayışı.. Bahçe katı ve bir alt katı olduğu gibi saç,kıl,toz oluyor..Ne zaman baksanız bir şey sirkeliyor, bin kere yapmaması rica edildiği halde aynı tas aynı hamam. Geçen gün ders çalışıyordum, bir gürültü koptu," birine bir şey mi yapıyorlar noluyo?" diye düşünürken kapıyı açtım, anlaşıldı, bahçe katındaki genç çiftin koca olan parçası yukarı çıkmış sinirle,artık nası delirttilerse deli gibi kapıyı yumrukluyor.. Kadın üstlerine temizlik yaptığı suyu atmış, onlar da toprak atmışlar ona..Daha akıl erdirilmez olan kısmı,adama kapıyı açmaması ve ben dışarı baktığımda hala kadının bir şeyler silkeliyor olması.. "Yok artık!" di mi? Bir de duysanız nezih yerde oturuyoruz güya..

Dün de eve geldim,annem kapıda karşıladı,dedi gene kavga çıktı.. 3.katta oturan yaşlı bir başka temizlik hastası teyze, mutfak ve çamaşırların asıldığı taraftan aşağı kedilere parça et atıyor.. Yeni yöneticimiz -ki kendileri yeni taşındı sayılır- çok iyi insanlar ailecek, adamcağız kapıya gidip demiş ki "bu böyle olur mu? neden böyle yapıyorsunuz"- ki kendisi bahçede kedileri doyurmak için belli bir alan yapalım, etraf kirlenmesin,hem de tek bir yere alışmış olurlar diyerek güzel bir öneri getirdi-  kadından cevap "sen de hiç düzgün biri değilmişsin" diyerek adamın kafasına at bütün etleri!

Aynı yönetici ilk olayda kadınla görüşmeye gittiğinde, kadın 10 yaşındaki çocuğunu çıkarıyor kapıya konuşsun diye.

Çok can alıcı bir cümleyle bitirmek isterdim;ama yok..diyecek bir laf bulamadım..

J.