Hayat tesadüfleri sever!

Blogları incelemeye yeni başlamıştım, blogları düzenli bir gazeteyi okur gibi, niteliklerine göre ayırmaya, tutkunu olmaya yeni başlamıştım.. Eskiden beri yazmayı severdim ve o zaman da yazmaya başlayacağımı; ama nereden başlayacağımı , ne yazacağımı kestirememiştim..
Sonra yazmaya başladım, başladığım zamanlardan sonra da, sık sık sevdiğim bloggerlardan bahsettim blogumda,
birbirimizi seven bloggerlar, birbirimizi göremediğimiz zamanlarda halimizi hatrımızı sorduk.. Eskisi gibi yazmıyoruz, bırakmak da istemiyoruz, kapatmak da.. Ama yazmaya vakit ayıramıyoruz..
Kendi açımdan, bütün gün yazmaya çalıştığım bir işim var.. Hiç bırakmamacasına yazmak istesem de planlarım içinde öyle olmuyor..
Eskisi kadar çok yazamıyorum, okuyamıyorum, bu beni mutsuz ediyor..

Salıncaktaikikisi, ilk takip ettiğim bloggerlardan biri.. Blogunda şu an 3797 takipçisi var, ben yanlış hatırlamıyorsam 600. takipçisi olarak kayıtlara geçmiştim:) o zamandan bu yana 3 sene geçti..
Aradan yazılar geçti, okullar geçti, işler geçti, evlendim, o Amerikadan geldi, kedileri kaldı, burda işe başladı..
Aslına bakarsanız ikimizde bize dair şeylerden ziyade, ilgilendiğimiz şeyleri yazıyoruz; ama hayatlarımızın içine böyle giriyoruz.. Bilmem belki de bayan olduğumuzdan!

Aralık ayının başlarıydı, bir bileklik almıştı ve bununla ilgili bir yazı yazmıştı. Bilekliğe bayıldım, Bursa'ya gider gitmez, tam da söylediği kuyumcudan kendime sevgilimin ve benim isimlerimizin başharfini taşıyan bir bileklik alacağım dedim..
Aradan aylar geçti, iş için bu haftasonu Bursadaydım.. Saat 3 e kadar çalıştım, sonra sevgilim, arkadaşım ve ben Çınar'a gittik.. 600 yıllık çınarın altında, enfes çilek ve erik keyfine vardık.. Dedim kalkın, Faruk kuyumcusunu bulacağız..
Sevgilim derbi için stres yapıp, ben kendim takılim derken, biz arkadaşımla Faruk kuyumcusunun peşine düştük, kolay olmadı bulmak, hatta onu bulmaya çalışırken, bilekliğin çok benzerini bir başka yerde gördüm; ama kolye şeklinde olanı varmış, bilekliği aramadıkları yer kalmadığı halde bulamadılar.. Faruk'u sorduğumuz 4. kişi bize tarif etti ve bulduk...

Ben altın, kuyum seven biri değilimdir.. Alyansım bile spor giyindiğim için beyazdır.. Ama bu bileklik beni fethettiği için, koşa koşa kuyumcu Faruk arandı.. Faruk Bey  o kadar güzel şeylere sahip ki içinde ve o kadar kibar karşılıyor ki sizi.. Esnaf gibi değil, sizi evinde ağırlayan bir evsahibi inceliğinde, o güzel şeylere uzun uzun bakıyorsunuz.. Bakar bakmaz da kendi istediğim bilekliği buldum..
"Banu Hanım'ın blogunda okudum, onu çok severim, takip ederim, İstanbul'dan geliyorum, sizden bu bilekliği almak, koleksiyonunuza bakmak için aralıktan beri sabırsızlıkla bekledim" dedim.. Faruk Bey "saolsun" dedi ve bir bir bütün güzel tasarımları sıraladı önümüze.. En güzel eserlerini gösteren bir sanatkar zarifliğinde; ama asla "satıcı baskınlığında" değil..
Bilekliğin boyunun kısaltılması ve isim yazılması süreçleri için beklerken, vitrindekilere teker teker bakmaya devam ederken, kapıdan salıncaktaikikişinin sahibesi Banu girdi..

Tesadüflere çok inanmam=) Her şeyin bir sebebi vardır, bunu üzerinden çokça zaman geçtikten sonra anlarız bazen.. Banu öyle hissetmiş midir bilmem; ama uzun zamandır görmediğim bir arkadaşıma rastlaşmış gibi karşıladık birbirimizi, kısacık; ama içten bir sohbet oldu aramızda..

Sık sık yazmaya başlamak için güzel bir işaret oldu benim için, hemen eve gidip yazmak istedim, sanırım o da öyle istemiş ki yazmış=)

Yine görüşmek üzere Banu ve sık sık buluşmak dileğiyle takipçilerim!

J.

JuVe Olay Yeri: '' TurquaZoo "

Efendim, küçüklüğümde bir sürü akvaryumumuz oldu, abimin sürüsüyle balığı vardı, tın tın gelir, geçer, gezerlerdi. Tüm çocukluğumda kedi,köpek,kuş, balık ne varsa hepsini baktık; ama ben mıncırarak sevemediğim şeylere pek ilgili olmadım sanırım..
Ardından seneler geçti, biyoloji derslerinde balıkların çeşidini, orasını, burasını, evrimini gördükçe, onları gelir geçer bir gözle değil, bilen biri olarak baktıkça daha çok sevdim..
Abim yurt dışında gittiği, balıkların etrafında gezdiği aquaparkların fotoğrafını gördüğümden beri de gezmek isterdim.. Gel zaman git zaman efendim, -iyiden iyiye anane modunda masal anlatıcısı oldum- Bayrampaşa Forum İstanbul AVM'de 17 milyon euro harcanarak yapıldığını bildiğim "aquazoo" açıldı.
Herkes gidiyordu, ilk başta yoğunluk geçsin dedim, bekledim.. Sonra iş, güç, haftasonu kalabalık yerlerde bulunmama tercihim, vs. gibi sebeplerle gidemedim. Geçen hafta akşam 7 sularında "haydi" geldi bize ve gittik.. Biz AVM ile birlikte kapanır diye düşündüğümüzden haydilenmiştik, meğersem 8 de kapanıyormuş.. Bir daha buralara gelemeyiz diye, çıkışa 40-50 dk kalmasına rağmen girmeye karar verdik, çıkışa az kaldığı için bizden öğrenci ücreti aldılar.
Girer girmez, ucunda oyuncak yunus olan mavi bir panonun önünde, yunusa bakarak fotoğrafa bakmamızı istediler, çıkışta bir sürprizimiz olacak dediler.. Bu süprizin photoshop'ta aquazoo'nun üstümüzden köpekbalıklarının geçtiği yerde, yanımızda köpek balığı ile çekilmiş gibi bir fotoğraf olduğunu söyleselerdi , biz de ona göre atraksiyonlu bir poz verir, minnoş bir oyuncak yunusa baktığımızda verdiğimiz koyun gibi poz ile durmazdık..

Gezmeye başladık, tek tek.. Bildiklerimin özelliklerini anlatarak sevgilime..
Bundan önce gezen kişilerin facebook gibi yerlerde fotoğraflarının neden başarısız olduğunu anladım, aslında o zaman da düşünmüştüm bunu; ama biraz daha iyi çıkar diye ummuştum..
Bir kere balıkları rahatsız etmemek için flaş kullanmamak gerek.. Başka bir şey de, biz gittiğimizde kalabalık olmamasına rağmen, fotoğraf çekmek çok zordu;çünkü herkes incelemeye, bakmaya çalışıyor.. Bu sırada fotoğraf çekmek oldukça zor oluyor..

İşte size becerebildiğim kadarıyla yakalayabildiğim karelerden birkaçı..

  

 rım rım rım rım rım rım! rım rım rım rım! - jaws müziğiymiş bu aslında- 

    

    -dudak dolgunlaştırıcı kullandım böyle oldu-

Efendime söylim, genel olarak diyebilirim ki gidilir görülür; ama mümkünse sakin saatler seçilmeli, çocuklar mutlaka götürülmeli..
Alışveriş merkezine de ilk gidişimdi, alışverişmerkezi çok güzel olmuş; fakat beni kınasanız da kusura bakmasınlar, yer olmamış.. Hani böyle zamanlar vardır, bayramda, yılbaşında hiç görmediğiniz insanları görürsünüz her zaman gittiğiniz yerlerde, işte o tarz insanların olduğu bir yer.. Derseniz ki, onlar insan değil mi, ben de derim ki, oturduğunuz yerden kalkıp geldiyseniz, alışveriş merkezinin üst katından , alt katındaki mağazının içinde bulunan tanıdığınla bağırışarak iletişim kurmamayı da öğrenin!.. 

İşte benim turquazoo izlenimlerim.. 

Sevgiler..

J.

ordan,burdan,şurdan...

Maria'nın çiizkeeki,marinın çiiiizkekii dediniz durdunuz, çok şükür yiyebildim;ama tarif ettiğiniz üzere teeee Beykoz'a gitmek zorunda kalmadım, Kuzguncuk ışıklarda, Dilim pastanesi neon ışıklarla kocaman "Maria's Cheesecake" yazmış,"bu maria o maria olsa gerek " diye düşündüm,evet efendim,bu maria o maria'ymış!:)
Eveet yedim,eevveet çok güzel;ama yediğim en güzel cheesecake sevgilimin annesine aittir, bunu söylemeden geçemem;ama bu da ondan sonra yediğim en güzel cheesecake'ti!" Cheesecake dediğin böyle olur!mmmmhhhh" dedirtti,

Fotoğraf çekmek için acele etmem gerekirdi:) 

Bütün bir haldeyken yetişemedim,kusura bakmayın efendim.. 

Yiyiiniz!:) 

Yemek için teeee Beykozlara kadar zahmet etmeyiniz:)

Bir başka güzel tavsiye olan J'adore isimli butik Fransız Pastanesine gittik sevdiceğimle,oturup o dillerden düşmeyen "oh la la! beatrice" isimle anlatmalara sığmaz çikolatalı muhteşem şeyden yiyecektik..

Yer yoktu, yer olmayıp,herkes bu kadar övünce,ağzımızın suları akarak,yediklerine bakarak,merak içinde oradan ayrıldık.. Alacağın olsun J'adore.. 

Efendim bu blogu çok seviyorum,fotoğraflara bakarken başka diyarlara gidiyorum,sanki orası apayrı bir dünya,Zeynep'in gözünden gezdikleri tozdukları,bazen aynı yerden geçsek de,onun gördüklerini göremediklerim.. 

En çok gitmek istediğim yerlerden birine gitmiş,kübaya;ama türbülans filan demiş ,tırsmadım değil.. 

Güzel şeyler armut piş ağzıma düş olmuyor,ille bi zahmeti olacak.. 

Heyecansız olsa,zahmeti olmasa belki hayallere giremezdi değil mi? 

İzinsiz aldım;ama kızacağını sanmıyorum daha fazlası için lütfen gidin web sitesine bakın.. 

Cadı  tavsye etmişti "yağmurda yarış sanatı" nı .. Şu anda elimde,su gibi akıp gidiyor.. 

En kısa zamanda  bitirip,burda paylaşmak istiyorum;ama daha şimdiden vurdu beni.. 

"Bir saniye önce yaptığın şeyleri bile hatırlamamalısın,iyi ya da kötü;çünkü anılar zamanı geri sarar ve geçmişi hatırlamak geleceğe bakmayı önler.."

J.

Allah salakları korur-2-

Sevgili blog okuyucuları,çok güzel yazılar yazacağım;ama sınavlar filan,stres doluyum,o yüzden birkaç yazıdır,öyle hava cıva şeyler yazıyorum,biraz idare edin.

Geçenlerde yazmıştım ya" Allah salakları korur" diye..Geveze baykuş çok gülmüş,ben de dün haberleri seyrederken "aa bak bu salaklığı da yapmıştım,dur bloga ek yapim" dedim içimden..

Şile fenerini bilir misiniz?dur yardımcı olayım ben bir resimle..

Daha önce yazımda da  bahsetmiştim,bodruma tatile gitmiştik aynı kız arkadaşımla beraber,doğa yürüyüşü içeren,isteyenin doğa yürüyüşlerine katılmadan etrafta takılabileceği gibi programlanan şile-ağva gezisine katıldık..
Ağva'yı filan gezdik,bir de o zamanlar "bir istanbul masalı" dizisinin dönemiydi,şile-ağva tur patlaması olmuştu..
İlk önce Ağva'da  gelin kayaları mıydı neydi,bir yerlerde yürüyüş yaptık, hiç bir dağcılık eğitimimiz filan yok,hatta üstümüzde kot filan var,"belli bir yeri yürümek zorundaymışız,otobüs orda bekleyecekmiş.." 
İple kendimi bir yere sabitleme durumu filan yok, öyle gidiyoruz, bir ara aşağıya bakmadan gidiyorum,ağaçların köklerine yapıştım tutunacak yer olmadığından öyle bir gidiş..
 Çok şükür, geldik otobüslerin bulunduğu yere..
Otobüsle Şileye gidiyoruz.. Daha önce Şile'ye çok gitmiştim,o yüzden ot ot oturmaktansa yürüyelim bari dedim, şu yukarıda gördüğünüz yerin sahil kısmına iniliyordu bir "yürüyüş yolundan",ben aynı yürüyüş yolundan yukarı çıkarız herhalde diye indim..
Meğer öyle değilmiş yukarı çıkış,aşağıdan yukarı fenere dimdik çıktık.. İşte salaklık,herkes gidiyo koyun gibi, sen ne gidiyosun? aşağıya bakıyorum , burdan aşağı düşsem parça parça olurum,hadi kendim çıktım,karınca gibi dizilmişiz,halat yok birşey yok,önümde çıkan düşse ,kendimi tutmam ne ifade edecek?

Dün sabah haberlerde,itfaiye erlerinin orda kurtarma çalışması yapmak için,dağcı eğitimi aldığını gördüm..
Sonra kendi kendime  "vah salak juvee,ah salak juveeee" dedim,başkası yapsa demediğini bırakmazsın, aferin sana dedim..
öyle dedim..

J.

Cahilim¿

Az önce babam bir ülkenin başkentini sordu.. Ben de kendisine cevaben "bilmiyorum" dedim.. Babam da "bunlar da okul bitiriyorlar güüüyahuuu..bidi bidi" dedi..
Kendimi coğrafya konusunda esra-ceyda kardeşler kadar olmasa da cahil nitelendiriyorum..

 Ezberleyip geçtim, gittiğim ve gitmek istediğim yerler dışında bilgim çok azdır;ama gitmişsem ya da araştırmışsam -gitsek-görsek başlıklarında göreceğiniz üzere- gayet de güzel anlatırım,bilirim..

Esra-Ceyda kardeşleri tanımayanlar için bir örnekle kendilerini anlatayım, kendilerine sorulan "sperm bankasından hamile kalıp,çocuk dünyaya getirmekle ilgili neler düşünüyorsunuz" sorusuna,kendileri "penis bankasından hamile kalmak bilmiyorum..biri vardı penis bankasından hamile kalmıştiiiüüüü..." diye cevap veren tipler.. Ordas kıyas buyurun.. :) 

Bilmediğini,"bilmiyorum"diye yanıtlamak da büyük bir erdem bence.. Bir de uyduruk bilgilerle yanlış yönlendirenler var.. 

Tarih hususunda da bir adım geri dururum hep;çünkü öyle bana tarihi zevkle dinlettirecek bir hocam olmadı hiç, 

hep ezber  ve sonradan aklım başıma geldikçe edindiğim bilgiler.. 

Annem tarih konusunda,babam coğrafya konusunda beni ezer geçerler ..Bunu çok rahatlıkla söyleyebilirim.. 

Genel kültür,bilmen gerekiyor diyorlar.. 

Bilemiyorum,gitmediğim ya da ilgilenmediğim bir yeri.. Ben de isterim sorulduğunda "şıp" diye cevap vereyim;ama olmuyor:( 

He sanmayın ki böyle bilmiyorum diyorum,ooh rahatım,başucumda koca dünya atlası var,sıksık açar bakarım, ne nerede ,not tutarım,şuraları araştırayım diye.. Bilmediğim birşey olduğu zaman çıldırıyorum zaten,hemen açar bakarım.. Ama bu- yüzlerce omurgalının,omurgasızın,bitkinin  latince adlarını ezberleyen bünye bu konuda takıntılı olarak sınıfta kalıyor.. 

Sizin zayıf halkanız nedir? 

dökül,dökül..Söz aramızda kalcak:)

J.

Hayal et!..

Huysuz yazılara bir süre ara vermeyi düşünüyorum:) Çok sık yazamıyorum,dizüstü bilgisayar arızalı olduğu için, bilgisayarı 3 kişi paylaşıyoruz,kavga çıkıyor..

Bugün size gerçekleşme ihtimali olan ya da olmayan;ama hayali bile iç huzurunu arttıran şeylerden bahsedeceğim..

*Karavanla gönlümce gezmek.. 

Karavanla gönlümün istediği yere,gönlümün istediği kadar kalacağım şekilde

bir gezi..

Uyduruk bir karavanla değil,

en az 2 an fazla 5 kişiyle,

2 hafta kadar kiralasak,

gezsek dursak..

Bence çok da zevkli olur..

Bu bana hayali zevkli geliyor..

*İlerde sahip olmak istediğim evin hayali.. 

bu benim sık sık yaptığım,

şu ev alım-satım sitelerine girip

             limitini yükseklere çıkarıp ,

bazen yalılara bakıp hayallendiğim kısım.. 

Yalının tamamını istemiyorum,

denize bakan bir çatı katı 

da 

yeter.. 

aslında istediğim tam anlamıyla yukarıdaki gibi 

"the holiday"      filminde  

o karlar içindeki küçük ingiliz evi.

üstte bulunan resme benziyor biraz;

bir de şu üstte bulunan resim gibi balkonu olsa ..

      Bir evi ev yapan, 

huzur,

size aitlik duygusu ve mutlu olmanız..

küçük bir klübede de mutlu olabiliriz..

orayı "yuva" yapmak önemli olan..

*Çingene pembesi üstü açık vosvos.. 

tam bu vosvos karşı apartmanda oturan

doktor komşumuzda var..

kendisi bir vosvos hastası anladığım kadarıyla;

çünkü yeni beetle'ı da var..

Erkek bu dediğim..

Satar belki diye bakınıyorum..

yok..

Yazın bu çingene pembesi,süslü olan

bana

"al beni,al beni" diyen arabayı,

kışın

siyah new beetle'ını kullanıyor..

Başka da görmedim bu çingene pembesinden,

aaa dedim bir kaç kez farklı yerlerde,

baktım gene bizim doktor..

*Goldili bahçe.. 

ev aldım ya az önce,

bahçeli filan..

Bahçeyi tek "goldilerim" için istiyorum..

Evde köpek baktık,

çok zor..

Daha mutlu olsun diye

2 sene sonra çiftliği olan ,

iyi bakılacağı birine vermiştik;

ama ağlaya ağlaya içim çıkmıştı..

Köpek baktıysanız,

sevgisinin çok farklı olduğunu bilirsiniz..

Kedileri de çok seviyorum,

kedi de baktım 3 tane..

Kediler oda arkadşı,ev arkadaşı gibi

sizin nasıl bir kişiliğiniz varsa

onun da var..

Tripli mahlukatlar..

Neye kızdığını bile anlamadan,

kitaplıktan kitaplarınızın tek tek yere düşüşünü seyredersiniz..

Bak hayallerime kedi açıklaması da sığdırdım:)

Bir bahçe istiyorum,

içinde goldilerim olsun..

bi de rotwailler..

bi de biguş..

Başka hayallerim de var..

Şimdilik bu kadar..

Sizin hayallerinizi de takipçilerin ayak izinde görmek istiyorum..

J.

JuVe Olay Yeri : "Annecy"

Buldum,buldum..Gidilecek,görülecek,kendine aşık edecek başka bir yer buldum..Duyduuuk duymadık demeyin Fransa'nın Venedik'ini buldum ben.

Elektronik posta kutuma düşen burda sizlerle paylaşacağım slayt gösterisi ile başladı her şey ve evet Positano'ya kardeş geldi.. Burası ile kapışır duruma geldi şu anda..Buraya kesinlikle gitmem gerekiyor..

Fransa ile İsviçrenin sınır olduğu yerde,"Annecy" gölünün etrafında, aynı Venedik gibi her yer sularla kaplı,etrafınızı her döndüğünüzde bir başka ortaçağ şatosu,ortaçağ hapisanesi ile karşı karşıya geldiğiniz, dünyanın gastronomi alanında önde gelen kasabası-gastronomi:mutfak sanatları-,kendimize mutlaka balık ziyafeti çekmemiz gereken,yılın her dönemi gidilebilir,dağlarında mis gibi havada hayallerimizin tatilini yapabilirmişiz..Hele şu slayta bakın hele..

içiniz kaynamadı mı? hemen gitmek görmek istemediniz mi?

Ne yalan söyliyeyim, şu uçak korkusu öldürüyor beni;ama kendimi geçenlerde haberlerde çıkan thy'nni bükreş-istanbul seferini yapan uçağın pilotu ve kulenin konuşmasından sonra haksız bulmadığımı düşünüyorum bu uçak hususunda,sevgilim her ne kadar çok güvenli dese,havacılık kurallarının ne kadar sıkı olduğunu bilsem de.bu böööyle...


ben galiba interrail olayına gireceğim bu gidişle,okul bitmeden vizeyi de rahat alırım aslında..

Sevgilerle canlar.Koşun google a hemen "annecy" yazın,uygun hoteller bulun,juve'ye de haber verin.
J.

Rahmi Koç Müzesi- Minyatür Odalar

Geçen gün gözüme ilişti, Rahmi Koç müzesindeki "minyatür odalar" sergisi yeniden gelmiş ülkemize ve 14 Eylül'e kadar da uzatılmış..

Ben Şubat'ta ilk geldiğinde gitmiştim ve Rahmi Koç müzesine de ilk gidişimdi, çoook güzel bir gündü.. Motorla geze geze ulaştığımız müzede, önce resimde gördüğünüz gibi eski otomobilleri, sonra bilim odalarını (orda pek resim yok), ülkemizin geçmişine ait önemli bir çok şeyi, antika tekneleri, buharlı trenleri,minyatür sürekli koleksiyonları, uçak ve denizaltını gezebiliyorsunuz.. Ben denizaltını gezemedim vaktimiz yoktu, zaten diğer yerleri gezmek oldukça vakit alıyor..

"Minyatür odalar" ı meydana getiren sanatçı Henry Kupjack,bildiğim kadarı ile babadan oğula geçen bir meslek olmuş.

Odaları görünce saatlerce incelemek istiyorsunuz;fakat kalabalıktan dolayı öyle bir lüksünüz olmuyor dolayısı ile de resim çekerken de bir ayarlama yapamadık, idare edin:)

O mumlar,mumların ucunun yanması,halının kıvrımları,tablolar.. Hepsini koyamadım, hepsi başarılı çekimler değildi çünkü,müsait olursam yine bir günümü ayırıp gitmek istiyorum.. Bu ayağımıza kadar gelmiş akıl almayan sanatı görmek için yerinizde oturup,beklediğiniz kabahat..

Mutlaka gidin ayrıntılı bilgi için tık..

Not: Resimleri büyük görebilmek için üzerlerine tık tık tık:)

JuVe Olay Yeri: "Arboretum"

Bunu uzun zamandır yazmak istiyordum,resimlerimi bulamamıştım.. Buldum sonunda!

Size İstanbul'un içinde bir cenneti tanıtmak istiyorum;ama önce ne olduğundan ve kurallarından bahsetmek istiyorum...

Arboretum;canlı bitki müzesi demek.. Ülkemizde ve dünyada yaşayan ve bizim ülkemizde yaşatılabilen her çeşit bitkinin bulunduğu müze.. Her bitkinin üzerinde latince adı,bilinen adı, ana vatanı yanlış hatırlamıyorsam oraya geliş tarihi yani yaşı da bulunan etiketleri var.. Bizim de ülkemizde benim de okulum sayesinde kendisinden haberdar olduğum çok güzel bir arboretum var "Atatürk Arboretumu".. İstanbul Üniversitesi'ne bağlı bu arboretum..

Şimdi size arboretumun kurallarından bahsetmek istiyorum; öyle içerde piknik yapalım,yiyelim içelimi yatalım zıplayalım yasak.. (çok şükür ki)

Belli giriş-çıkış saatleri var, içerde sigara içmek yasak; fakat yapay göletlerinin etrafındaki banklara oturup kitap okumak , yüzen ördek ve kaplumbağaları seyretmek serbest!

İçerisi pafta pafta yollara ayrılmış, girerken bir harita veriyorlar size, bölüm bölüm nerde ne ağaçları,bitkileri var bilerek geziyorsunuz..

Yolda yürüken size kaplumbağalar,tavşanlar eşlik ediyor.. :) Bence herkesin mutlaka görmesi gereken bir cennet Atatürk Arboretumu.. Keşfetmekle ilgili yeteneklerinizin ve hayret etmek güdünüzün çalışacağı bir mekan burası..

(Bu arada yerini yazmayınca acaba nası bulacaksınız; belgrad ormanının bitiminde)