JuVe Olay Yeri: "Intouchables"

Son zamanlarda seyrettiğim, konsantrasyonumun hiç bozulmadığı, "keşke bitmese" diye içimden geçirdiğim, bir çok şeye bakış açımı değiştiren güzel bir film tavsiyesi ile karşınızdayım=)

Konsantrasyonumun hiç bozulmadığı diye söze başladım; çünkü son zamanlarda seyrettiğim filmlere harcadığım zamana acır oldum ve çoğunda uyuduğum için de hiç pişman olmadım desem yeri:D

Film hakkında hiç bir fikrim yoktu seyredene kadar, sadece türkçe çevrilmiş hali "CANDOSTUM" ve"film çok güzel, mutlaka izle, imdb puanı 8,5" tavsiyelerinden başka hiç bir şeyi bilmiyordum..
Imdb puanı benim için her zaman belirleyici olmuyor; çünkü imdb'si 4-5 olan bir filmi de çok beğenebiliyorum, 7-8 olan bir filmden de hiç keyif almadığım oluyor..

Film ilk sahnesinde sizi meraklandırıyor, güldürüyor ve başlayacak olan, "yaşanmış, gerçek bir hikayenin" anlatıldığı filme sizi çekmeyi başarıyor..

Phillipe, geçirdiği kaza sonrası boynundan aşağısı felç kalan, zengin bir adam ve kendisine hayatını sürdürebilmesi için yardımcı olacak bir kişi arıyor, bu yolda bir çok kişi arasından Driss'i seçiyor ya da bir bakmışsınız ki Driss kendisini bir şekilde seçtiriyor.
Kültür anlamında Phillip'e çok uzak olan; ama bir o kadar da kendine güveni olan Driss, Phillip'in hayatını her geçen gün değiştirmeye başlıyor.

Bir anda sahip olmadığı olanaklarla tanışan Driss, sonsuz kaynağa sahip olsa da hayatının tadını çıkaramayan Phillip'e  geri kalan hayatının anlamlanması için var gücü çalışıyor, aslında çalışmak denemez, Driss içinde yaşamak için ne varsa, Phillip'e bunu sunuyor.
Bu kısmı aslında çok önemliydi, bir çoğumuz herhangi bir özrü olan kişilere karşı nasıl davranacağımızı bilemiyoruz, onları üzebileceğimizi düşünüyoruz, aslında bu filmde de gördüğüm kadarı ile en doğrusu bir insana asla özürlerinden dolayı duygusal özrü varmış gibi ayrıcalık tanımamak olmalı..

Bu iki arkadaşın patron-çalışan ilişkisi Driss sayesinde en başından beri hiç bir zaman bu şekilde yansımıyor ve belki de Phillip'in en hoşuna giden de bu! Ona gerektiğinde karşı gelen, fikirlerini söyleyen, ona bulunduğu noktadan farklı bir bakış açısı ve hayat kazandıran Driss ile tüm hayatı değişiyor..

İşler sadece Phillipe için değişmiyor.. Soyut resimden anlamayan, klasik müzik ile  ancak reklamlarda duyduğu kadarı ile tanışıklığı olan, Opera'daki Almanca konuşan ağaca dakikalarca kahkaha atan Driss (ki burda Lord of the rings serisinde yürüyen ağaçların nesini seyrediyorsunuz diye güldüğüm yakın arkadaşlarım geldi aklıma=) ) bir kat daha hayranlığımı kazandı, önce güldü, eğlendi, beğenmediğini ifade etti; ama sonuna kadar karşısındakini dinledi, anlamaya çalıştı ve sonra kendi zevkleri ile herkesi eğlendirdi..
Hem Phillipe hem Driss birbirlerinden çok farklı olsalar da.. Birbirlerine yepyeni bir yaşam hediye ettiler..

Film bittiğinde bir kaç saniye gerçek Driss ve Phillipe'i gördüğümüz kısım da üstüne bal kaymak oluyor sanırım..

Ben bu filmi puanlayamayacağım..
%100 beğeni garantisi verebiliyorum sanırım..
Beğenmezseniz de JuVe'den olsun bu da..

İyi seyirler..

J.

Fotoğraf kolajı kaynak: www.otekisinema.com

JuVe Olay Yeri : "Contagion"

Uzun bir aradan sonra yazı yaz, ona da film incelemesi ile başla, filmde ruh karartıcı bir biçimde bulaşıcı hastalıklarla ilgili olsun..

Bu filmi ilk çıktığından beri seyretmek istedim, biraz mesleki meraktan kaynaklanıyor sanırım. Bir kaç yerde yorumlarına bakayım, insanlar nasıl karşılamış bu filmi diye göz atayım dedim,  genellikle beğenilmediğini, "I am legend" gibi filmlerle karşılaştırıldığını gördüm.
Önce filmin konusundan bahsedeyim, film bir virüsün hızla yayılması ile başlıyor, tanımlanamayan, hızla yapısını değiştiren virüs üzerinde araştırmalar sürerken,virüs ölüm ve bulaşıcılık oranı artarak yayılmaya devam ediyor. Dünya sağlık örgütü eli kolu bağlanmış durumda, aşı bulmaya çalışıyor. Bu sırada karantina durumuna geçilmeye ve iyileştirici ilaçlar araştırılıyor. (Genel durumdan bahsediyorum, özelde de bir çok şey anlatılıyor; ama bu filmden ziyade belgesel tadında)
Filmde,
 Her şeyin farkında olan bir blogger (Jude Law)  bağımsız olarak insanları bilgilendirmeye çalışırken, sosyal medyanın gücü ile insanları nasıl yönlendirdiğini görüyoruz. - Bu noktada hayatımızı ele geçiren blog, sözlük,
twitter, fb gibi mecralardan elde ettiğimiz bilgilerin doğruluğunu, güvenirliğini, perde arkasını sorguluyor insan ister istemez-
Karısını ve oğlunu bir anda bu salgında kaybeden bir babanın (Matt Damon)  kızını nasıl koruduğunu görüyoruz..
Bütün hayatını bilime adamış insanları görüyoruz.. Ölümün pençesinde, sorumluluklarını düşünen (hala bunlardan var mı hayatta yaaa?) insanları (Kate Winslet) görüyoruz..
Bir ilacın sadece iyi geldiği duyumu ile sıraya girip beklerken, yeterince olmadığını duyunca ya da kontamine (virüs bulaşmamış) yemek için beklerken, sıza sıra gelip bittiğinde insanların nasıl o "medeni" halinden çıkıp, iç güdüleri ile yeri, göğü indirdiğini görüyoruz..

Seyredenler nasıl olup da bu filmi bir film olarak değerlendirebilmiş anlamış değilim, contagion her an başımıza gelebilecek, tarihte çeşitli salgınlarda binlerce insan nasıl öldüyse olabilecek bir salgın hikayesi.
Daha 1,5 yıl önce domuz gribi vakası yaşadık, grip çıktı, hemen aşısı çıktı. Aşı hakkında sizi yönlendiremem; sadece kendi fikrimi söyleyecek olursam, bir aşının bulunuşu, etkinliği, insanlar üzerinde uygulanması için onay alması uzun bir süreç.

Bir salgının ortaya çıkışı ile bir zombi filmini karşılaştırıyorsanız, gerçekte olabilecek bir şey fantastik buluyorsunuz demektir.
Sert bir yazı olsun istemedim aslında, sizi hastalık hastası da etmek istemem.
Sadece en iyi ihtimaller üzerine kurulu olan bu filmi, bir salgın sürecinde neler olur diye politik,bilimsel bir çok açıdan fikir edinmeniz için izlemenizi isterim.
Ordaki gibi bir bilim insanı yetişmesi için bile ilham verir belki size, belki de ilaç firmaları için bir hastalığın ne demek olduğu hakkında fikir edinirsiniz..

evet..
Başladık=)


J.

JuVe Olay Yeri: '' Shameless "

Aslına bakarsanız bu blogların kapatılması olayı kalkana kadar herhangi bir şey yazmayı düşünmüyordum; fakat zaman içerisinde olan "şunu da bloga yazayım" refleksi sönmediği gibi, artık "nereye kadar J?" durumuna geldiğimden, okuyabilenlere paylaşımlarımı ulaştırayım artık kararına vardım.

Oldukça uzun bir aradan sonra güzel bir dizi haberi ile dönmek güzel olacak benim için..
Uzun zamandır yeni bir dizi arayışı içerisindeydim, house gibi tutku ile seyredebileceğim.. House tüm hızıyla devam ediyor, hala ağzımı açık bırakmayı başarabiliyor;ama işte.. yeni bir şey..
"six feet under" gibi, "nip/tuck" gibi.. Hayata dair iz bırakan bir dizi olsa seyretsem diyordum..

İşte tam bu sırada, gecenin bir körü sevgilim çalışırken, ben de onun arkasına yaslanmış elimde kumanda zaplarken 5-10 dk. rastgele bir bölümünü seyrederken vurdu beni Shameless..

Aradan seyredebileceğiniz bir kaç dakikada nasıl sevebilirsiniz ki bir diziyi? Ben ısınamam mesela, karakterleri sevmem, bir bağ kurmam gerek.. İşte bu dizideki karakterler sizi dakikasında içine alıyor, o kadar gerçek ki 

sanki onları senelerdir tanıyormuşuz gibi hissettiriyor. 

Dizi gerçekte İngiliz yapımı imiş ve senelerdir oldukça fanatik bir kitleyle yayındaymış. Bu versiyon içeriğine dokunulmadan amerikan versiyonu yapılmış. İngiltere versiyonunun oldukça iyi olduğunu söyleyenler var; ben seyretmedim; ama genel olarak kendilerini soğuk bulduğumdan ve bu versiyonunu çok sevdiğimden seyretme gereksinimi hissetmedim açıkçası..

Ve evet.. Dizideki karakterlerden ve hikayelerinden bahsedeyim biraz.. 

Gallagher ailesinin hayatlarını anlatıyor hikaye, anne 6 kardeşi terk edip gitmiş ve abla Fiona 5 kardeşi yetiştirme işlevini üstlenmiştir. Baba Frank, tam bir alkolik olmasının yanı sıra, üç kağıtçının önde gidenidir. 

Kardeşlerden en küçüğü zenci bebek Liam',zeki yaramaz Carl, duygusal Debbie, askeri okula giden  ve bir müslümanlar ilişkisi olan gay Ian, zeka seviyesi oldukça yüksek Lip.. Meteliğe kurşun atıyorlar, pislik içindeler; ama hayattan zevk alıyorlar. Bunu dizinin her anında hissediyorsunuz. Bulundukları durumu sorgulamıyorlar, bir çıkış yolu buluyorlar ve "nefes" alıyorlar.. Eğlenmeyi, dostluğu biliyorlar.. Birbirlerine karşı son derece dürüstler.. Hep birbirlerini koruyorlar. Esprileri, anlatımı o kadar hayattan ki, bu samimiyet sizi sarıp sarmalıyor.

Tabii sadece aileden meydana gelmiyor hikaye, yan komşuları olan çift en yakın dostları.. Fiona'nın hayatına "daaaaan" diye giren erkek arkadaşı Steve, onların hem yanında hem değil.. Fiona güven konusunda haklı olarak hep bir basamak geride duruyor; ama bu duygusu onu hayattan geri bırakmıyor.. 

Ne desem , ne kadar anlatsam boş.. Şuna inanın 15 dk. sonra diğer bölümler için yanıp tutuşuyor olacaksınız; üzgünüm, ilk sezon 12 bölüm ve şu an ne yazık ki sezon arası verildi.. 

Son olarak, paspasın üstünde yazan notla yazımı bitiriyor ve iyi seyirler diliyorum : 

"Fuck the dog, beware of the kids"

J.

JuVe Olay Yeri: '' TurquaZoo "

Efendim, küçüklüğümde bir sürü akvaryumumuz oldu, abimin sürüsüyle balığı vardı, tın tın gelir, geçer, gezerlerdi. Tüm çocukluğumda kedi,köpek,kuş, balık ne varsa hepsini baktık; ama ben mıncırarak sevemediğim şeylere pek ilgili olmadım sanırım..
Ardından seneler geçti, biyoloji derslerinde balıkların çeşidini, orasını, burasını, evrimini gördükçe, onları gelir geçer bir gözle değil, bilen biri olarak baktıkça daha çok sevdim..
Abim yurt dışında gittiği, balıkların etrafında gezdiği aquaparkların fotoğrafını gördüğümden beri de gezmek isterdim.. Gel zaman git zaman efendim, -iyiden iyiye anane modunda masal anlatıcısı oldum- Bayrampaşa Forum İstanbul AVM'de 17 milyon euro harcanarak yapıldığını bildiğim "aquazoo" açıldı.
Herkes gidiyordu, ilk başta yoğunluk geçsin dedim, bekledim.. Sonra iş, güç, haftasonu kalabalık yerlerde bulunmama tercihim, vs. gibi sebeplerle gidemedim. Geçen hafta akşam 7 sularında "haydi" geldi bize ve gittik.. Biz AVM ile birlikte kapanır diye düşündüğümüzden haydilenmiştik, meğersem 8 de kapanıyormuş.. Bir daha buralara gelemeyiz diye, çıkışa 40-50 dk kalmasına rağmen girmeye karar verdik, çıkışa az kaldığı için bizden öğrenci ücreti aldılar.
Girer girmez, ucunda oyuncak yunus olan mavi bir panonun önünde, yunusa bakarak fotoğrafa bakmamızı istediler, çıkışta bir sürprizimiz olacak dediler.. Bu süprizin photoshop'ta aquazoo'nun üstümüzden köpekbalıklarının geçtiği yerde, yanımızda köpek balığı ile çekilmiş gibi bir fotoğraf olduğunu söyleselerdi , biz de ona göre atraksiyonlu bir poz verir, minnoş bir oyuncak yunusa baktığımızda verdiğimiz koyun gibi poz ile durmazdık..

Gezmeye başladık, tek tek.. Bildiklerimin özelliklerini anlatarak sevgilime..
Bundan önce gezen kişilerin facebook gibi yerlerde fotoğraflarının neden başarısız olduğunu anladım, aslında o zaman da düşünmüştüm bunu; ama biraz daha iyi çıkar diye ummuştum..
Bir kere balıkları rahatsız etmemek için flaş kullanmamak gerek.. Başka bir şey de, biz gittiğimizde kalabalık olmamasına rağmen, fotoğraf çekmek çok zordu;çünkü herkes incelemeye, bakmaya çalışıyor.. Bu sırada fotoğraf çekmek oldukça zor oluyor..

İşte size becerebildiğim kadarıyla yakalayabildiğim karelerden birkaçı..

  

 rım rım rım rım rım rım! rım rım rım rım! - jaws müziğiymiş bu aslında- 

    

    -dudak dolgunlaştırıcı kullandım böyle oldu-

Efendime söylim, genel olarak diyebilirim ki gidilir görülür; ama mümkünse sakin saatler seçilmeli, çocuklar mutlaka götürülmeli..
Alışveriş merkezine de ilk gidişimdi, alışverişmerkezi çok güzel olmuş; fakat beni kınasanız da kusura bakmasınlar, yer olmamış.. Hani böyle zamanlar vardır, bayramda, yılbaşında hiç görmediğiniz insanları görürsünüz her zaman gittiğiniz yerlerde, işte o tarz insanların olduğu bir yer.. Derseniz ki, onlar insan değil mi, ben de derim ki, oturduğunuz yerden kalkıp geldiyseniz, alışveriş merkezinin üst katından , alt katındaki mağazının içinde bulunan tanıdığınla bağırışarak iletişim kurmamayı da öğrenin!.. 

İşte benim turquazoo izlenimlerim.. 

Sevgiler..

J.

"Retired Extremely Dangerous"

RED: " Retired Extremely Dangerous" -emekli ama son derece tehlikeli- listesine alinmis bir grup ajanin,  eglenceli hikayesi.
Bruce Willis'in son yillardaki en basarili filmi. Su 97-2000 senelerinde Jackal,Sixth Sense, Mercury Rising zamanlarindaki gibiydi, o karizmaya sahipti, tabii ki o filmleri ozlemle aniyorum, onlar kadar basararili degildi; ama oradaki karakterleri canlandirirken ki kadar basarili oldugu gunlere geri donmustu..
Bruce Willis, emekliligiyle beraber normal bir hayat kurmaya calisan emekli, calistigi zamanlarda son derece basarili isler yapmis bir ajan.. Normal hayata alisma cabasini ilk sahnede, bunun olmayacagini da hemen ilk sahnenin pesinden gelen sahnede anliyoruz:)
Kendisine basina gelecek olaylarda "eskilerden kim kaldik ki surda!" edasiyla, her zaman bayilarak seyrettigim Morgan Freeman, John Malkovich,Helen Mirren eslik ediyor..

Filmle ilgili bir suru yorum yapilmis; yok kliseydi, yok bu kadar buyuk isimlerle bu mu olur, yok bilmem ne..
Cekimler cok basariliydi, ozellikle silahli sahnelerde mana aramamak lazim, yani film bu, eglenmek lazim, biri kotu adamlari haklayinca, "ooohhh, nasi ??? iyi miii??? gordun mu gununu" demek lazim, "oraya 2 tane keskin nisanci koyaydi, yok efendim iceri silahlari sokmus o kadar, bi tane de kursun gecirmez yelek koyaydi" diye seyredersen, hic bir seyden zevk alinmaz.. Bunu boyle bil seyirci..

Eglenmek istiyorsaniz, hic durmayin, seyredin.. yukaridaki elestireleri yapmadan duramiyorsaniz, hic seyretmeyin, sonra arkamdan kufur etmeyin bunun neresini begendin diye.. Biz seyrettik yakin bir arkadasimla pazar gunumuzu keyiflendirdik, ''2. cekilir bizce, gene seyrederiz'' dedik.
Imdb 7.2 vermis, benden de kendisine 7.5'dan 8.

Bu filmin ardindan ''Devil"i seyrediyordum, uyumusum, sevgilim ve arkadasim filmin sonunu getirmisler. Film bitip, gozumu actigimda film bitti mi dememle "evet, seytan da buymus" demeleri ve benim kendilerine acayip kizmamla, yarim saat kusmem bir oldu..
Film ve kitap sonu kimseye soylenmez, hele bana asla! Burdan duyuyorum, ona gore..sonradan ben duymadim,bilmedim olmasin..

Haydi iyi seyirler!
J.

JuVe Olay Yeri: "Prensesin Uykusu"

Bir Prensesten çok, Çağan Irmak'ın uykusu sanırım bu.. Ne hevesle gittim, ellerim boş kaldı diyerek çıktım..
Çağan Irmak'ın toplama pozitif düşünce kitapları ile, kendisine yöneltilen film eleştirileni ti'ye alarak  film içinde cevap verdiği, eli değmişken biraz -başarılı! hakkını yememek lazım- animasyon ve çizgi-film geçişler yaptığı,
bomba gibi oyuncuların kendi oyunculuklarını tatmin ettiği bir filmdi..
Sevinç Erbulak ve Genco Erkal'ı hiç tiyatro sahnesinde seyretmemişse izleyici, filmde oyunculuklarına doyabilir..

Kaderin kadersizliği, bir şeyin -kötü bile olsa- olmasında o an üzülsek bile başka bir şeyin oluşması için iyi oalcağını anlatan pozitif düşünce kitapları vardır ya hani, bu kitapları sınıflandırın, en basit olanlardandı işte bu kitap!
Film konusundan bahsedeyim isterseniz özetle, bu kadar şiddetli eleştiriden sonra..
 2 ev arkadaşı vardır, kuaför bir kadın ve kızının apartmanlarına taşınıp, kadının eski sevgilisinin eve gelip kıza bir tokat atıp, kızın komaya girmesiyle hayatları değişir.. Aralarında bir bağ oluşur, kızın yazdığı günlüğü tamamlarken uyandığında okusun diye, günlüğün içinde kızın tuttuğu dilekleri gerçekleştirmeye çalışırlar..

Çok gitmek istiyorsanı,z ben sizi engellemeyeyim; ama benim beklentilerimi karşılamadı film..
Sonuçta aynı salonda seyrettiğin kişilerden bir çoğu oldukça güldü, ben 1-2 sahne dışında pek gülecek bir şey bulamadım..
Çok daha güzel işlenebilir bir konu olabilirdi, dediğim gibi aynı konuyu çok daha farklı yansıtabilir, sıradanlıktan kurtulabilirdi.. O efsane oyunculara ve başarılı animasyon geçişlere yazık olmuş..
Bir de film sanki Redd grubunun tanıtımı için yapılmış, gereğinden fazlaca bahsedilmiş.. Sebebini anlayamadım.. Filmi izlerseniz ne demek istediğimi anlarsınız.

İçerik uyarısı:
Ekşi sözllükte okuduğum şu yoruma tamamen katılıyorum;
genco erkal arabada ölse, tam o sırada redd kızı öptüğü an kız uyansa ve film orada bitse kurşun yemiş gibi çıkardık salondan yemin ediyorum.


İçerik uyarısı sonu




J.

JuVe Olay Yeri: "J'adore"

Sonunda..Evet sonunda efendim olay yerimiz J'adore..
1 senedir methini duyduğum, bir fırsat bulup gittiğimde, boynum bükük geri dönmek zorunda kaldığım J'adore'a sonunda gidebildim.. 
Ben çikolata tutkunuyumdur; ama her çikolatayı yemem, illa ki bitter olacak.. He, tatlı krizi geldi mi, gözüm bitter,sütlü,fındıklı, fıstıklı görmez, ne varsa süpürürüm.. Küçük portakallı, üzümlü bitter kaplı drajelere bayılırım, 1 oturuşta hepsini yiyebilirim.. Çikolata fondüsüne bayılıyorum; uzun bir süre malum dükkandan yedim, fakat malum dükkan fiyatlarını gereksiz yere arttırınca fondü tutkumdan da biraz uzaklaşmıştım.. 
Yakın arkadaşlarım "Taksim'de J'adore git, orda yediğin gibi bir çikolatayı hiç bir yerde yememişsindir, çok güzel bir yer, sunumları harika, oh!la la beatrice yemeyi unutma! fondü'yü 2 kişilik isteme, gittiğinde 1 kişilik iste, 2 kişiye yetiyor" dedi..
Sevgilimle büyük bir hevesle gittiğim bir gün, yer olmadığından boynum bükük dönmüştüm.. 
Geçen hafta tekrar gittik.. Kendimi her şeye hazırlamıştım, yeniden boynum bükük döndüğümde üzülmemek için fazla heveslendirmedim kendimi.. 
İçeri girdiğimde, beklentisiz "yer var mı?" sorumu yönelttim garsona, "tabii" cevabını duyduğumda daracık tahta merdivenlerden, sıralı çikolata dağına bakmadan uçarak çıktım..

Bu fotoğrafı aşağıya indiğimde çektim, gördüğünüz gibi pas geçilecek gibi bir çikolata topluluğu değil bahsettiğim dağ:)


Sonrasında yukarıya çıkıp, kendimize küçük masalarda bir yercik bulduk, hiç gitmediğim halde birden Paris'te butik bir çikolata dükkanında hissettim, belki kendimi şartladığımdandır.. 

Siparişlerimizden önce,hemen bir sürahi limon dilimi ve nane yaprakları içeren su ve kesme su bardağı geldi masamıza..

Mutlu,mesut bakıyorum suya..Sanki ilk defa su gördüm!
Hemen siparişlerimizi verdik, "Oh! la la beatrice ve bir fondü sil vous plait!"


Yoğunluktan biraz gecikse de, değeceğini bildiğimden -yandaki masalarda gözüm- hiç mızmızlanmadan bekledim.. 

                                                  Karşınızda 1 kişilik fondü çikolatası!

ve..

meyve tabağı...

Şimdi sırada beatrice'de....

Oh!la la! demeyeceksiniz de ne yapacaksınız bakalım.. 

İçinde meyve parçaları, çikolatalı ıslak kek, eritilmiş çikolata ve şanti var .. 

Hepsini bitiremedim tabii.. 

Benden tavsiye, öğünler 2 kişilik burda, gittiğinizde 2 kişiye bir tane sipariş verin..

Yemelere doyamadım, kalanı paket yaparlar mı acaba diye düşünürken de hiç utanmadım!

Mutlu mesut ayrıldım, en kısa zamanda yeniden buluşmak dileğiyle ayrıldım... 

Hee.. He sap ne kadar diye sorarsanız, yedik, içtik, eğlendik, 20 lira hesap ödedik.. 

Denemedim, bir dahakine de çok övülen aromalı sıcak çikolatalarını deneyeceğim; ama bunun için havaların biraz daha soğumasını bekleyeceğim... 

Bu güzel pazar gününde erkenden yazdım bu yazıyı, alışveriş merkezlerinde boğulmaktansa, alın fotoğraf makinenizi, çıkın dışarı, yalnız ya da bir yol arkadaşıyla, önce karaköyde balıkçılarda oynayan kedileri sevin, sonra da tünelden yukarı çıkarken köpekleri:) Yemek yiyin güzelce, kitapçıları gezin, J'adore da güzel bir mola verin.. 

Sevgiler.. 

J.

Abimden iş görüşmesi tavsiyeleri..

İş başvurusu yapıyorum,pek geri dönen olmuyor iyi bir cv'ye sahip olmama rağmen her nedense.. 

2 haftadır görüşmelerine gittiğim,çalışmak istediğim bir firma var, hala sonuç beklediğimden, abim arada soruyor naptın diye ve tavsiyelerde bulunuyor. 

*Nip/Tuck ın bütün sezonlarını seyrettim de. 

*House u da ezbere biliyorum de. 

*"Kayalık dağlar benekli humması"nı bildiğini unutma. 

(kayalık dağlar benekli humması diye bir hastalık hakikaten varmış, abim kaptan ya,gemide elinde antibiyotik,hangi hastalıklarda kulanılması gerektiğini okurken "kayalık dağlar benekli humması" nı görmüş ve bu isme çok gülmüş-gülünmeyecek gibi değil- ben uydurduğunu sandım,sonra house'u seyrederken gördüğümde kulaklarıma ve de gözlerime inanamadım:) -)

*Edirne lehçesine hakim olduğunu ekle.

-"Call of Duty" oyununun  yürekten izleyicisiyim de. 

Evet, bu işle ilgili 3 mülakat yaptım, açıkçası artık anlatacak başka bir şeyim kalmadı.
Bir daha ki görüşmede bunları anlatabilirim,bir zarar görmüyorum..

                                             En sonunda bunun gibi bir mülakatla karşılacağım galiba:)

Bakalım,kısmet,hayırlısı... bıdı bıdı.


Görüşürüz..

J.

"The Expendables"

Filmde kim yok ki, o kadrodan gidiyorsunuz zaten, Rocky ile,Rambo ile 80'lerin 90 ların genç ve çocuklarının kalbinde ayrı bir yere sahip Sylvester Stallone, canım ciğerim -ne kadar crank 2 yi beğenmesem de- Jason Stathom, ucundan biraz Bruce Willis, Arnold Schawarzanegger, sesini filmlerde çok az duyduğumuzdan sesini bu kadar çok ilk defa duyduğumdan şaşırdığım Jet Li, Rocky'nin Ivan Dragonu Dolph Lundgren ve daha neler neler:) 

Filmi izlerken hani şu A takımı'nı,Rocky'yi seyrettiğiniz zamanların hissiyatı oluyor üstünüzde, bir de "Call of Duty","Commandos","Rainbow Six" gibi oyunlar oynarken, birini öldürdüğünüzde, orda savaştığınızda,düşmanlar kafasını çıkarıp hakladığınızda "noooldu çıkardın mı ordan kafanı iyice" hırsı ile seyredip,orda olan savaştan zevk alıp,deşarj olarak çıkıyorsunuz filmden. 

Olay ne diye sorarsanız, aslında bir olay yok, adamlar kiralık savaş timi ,öldürmeye yer arıyorlar:) Onlar öldürdükçe,espri yaptıkça siz gülüp,eğlenip rahatlıyorsunuz.. 

Bazı espriler süperdi,bazı çeviriler berbat.

-Bu arada ben sinemada hep Capitol'ü tercih ediyorum, o en öndeki yatan koltuklar süper yahu:)Ayağınızın altında da puf.. Değmeyin keyfime.. -

Sylvester amca çok yaşlanmış,üzüldüm.. 

Ama o Jason yok mu o Jason... 

Aldı götürdü filmi,sırf onun için bile seyredilir film.. Motorlar,dövüşler,dövmeler.. Çıkarken Dezinho ile bir motor alırız,yapıştırırız üstüne de "the expendables" diye geyiğimizi de yaparak, bence üstüne 2,3,4.. çekilir, biz de gideriz diyerekten ayrıldık filmden.. -çekilcekmiş hakikaten..- 

"You look nervous!" :)

J.

Magic Mushroom

Baştan söyliyeyim de , başlığı görüp de "ooo kafa yapanzoo" diyerek yazıyı okumayın, konunun kafa yapan herhangi bir mantarla ilgisi yoktur, tamamen sağlıkla ilgili bir yazıdır. Demedi deme! ( de bana ne dersen de ..:))

Babam müsriflikten hoşlanmayan birisidir,tamamen bozulsa bile onu tamamen bozulduğuna ikna etmeden hiç bir şeyi atamayız,bir kenarda durur.
Geçen gün yemek yiyeceğiz, ekmek küflenmiş,ben de attım; çünkü gördüğünüz küf, mantarların koloni yapıp belirginleştiği yerler, mantarların hif denilen uzantıları var,bu mikroskobik uzantılar alıp başını gidiyor yiyecek üstünde. Yani koparıp ya da kesip yiyeceği kurtarmıyorsunuz,maalesef mantarları yemiş oluyorsunuz.
Şimdi "midede asit var,bişi olmaz kü" yü cevaplandırıyorum, mantarlar 2-11 ph değerleri arasında yaşayabiliyorlar, yani bir şey oluyor.

Fakat bunu babama anlatmam mümkün olmuyor, "yaa çok biliyorsun" diyor, e biliyorum şimdi napabilirim.
Bile bile yenir mi? Yenmez.. Yedirilir mi? Yedirilmez.. "Ignorance is bliss" (cehalet mutluluktur!) lafı işte bu zamanlarda aklıma en çok geliyor, bunu kendi ailenize bile anlatamıyorsanız, varın gerisini siz düşünün geçiyor içimden.. Bilmeyince, için içini de yemiyor,böylece mutlu mesut yaşıyorsun, mantarmış, küfmüş, zırtmış, pırtmış takılmıyorsun...


Bugünkü mikoloji dersimize mayalarla devam ediyorum.

Malum yaz geldi, havuzdu,şezlongdu hatta bazı insanlar birbirinin mayosuydu(nasıl oluyor anlamıyorum) mecburen ortak kullanım alanında olan,oturup da çamaşır sularıyla temizleyemeyeceğimiz eşyalardan geçen mantar türünden bahsedeceğim size. 

Öyle cahil cahil mutlu mesut gezmek yok bundan sonra öğreneceksiniz, siz de kafaya takacaksınız:)

Şimdi tatile gidiyoruz,ooh ,güneş,kum,deniz.. Bizden önce mayalı popolu bir arkadaş oturmuş şezlonga, siz de ardından geliyorsunuz, ortamda nemli olduğu için,sıcaklık falan güzel, siz de gelip oturuyorsunuz, ya da havlunuzu koyuyorsunuz.. Havlu zaten geçirgen bir eşya, gittiniz yüzdünüz kurulandınız bir de, ohh suyundan da koy.. Ne mi yapalım? Pazarda 5 liraya satılıyor artık,yıkanabilen,katlanabilen hasırlar,alın bir tane ,yayın şezlongun üstüne,sen sağ ben selamet.

Geçen gün twitterda Ömür Gedik'ten duydum, onun yalancısıyım, Madonna banyo yaparken işiyormuş, mantarlara iyi geliyormuş? Pardon? Yani diyelim ki gerçek, poposunda mantar olan madonna'nın mantar ilacı alacak parası mı yok!

Size mantar ilaçlarının neden genelde dışarıdan sürülen cinslerini tercih ettiklerini basitçe belirteyim, bu yüzden kafanıza göre ağızdan alınan mantar ilaçlarını almayın diye, şimdi antibiyotiği bile kafamıza göre alıyoruz halkça,antibiyotik bakterilere için, iyi kötü sadece vücudumuzdaki prokaryotlara ,yani hücresel yapısı bizden farklı olan bir canlıya etki ediyor ;ama gel gör ki mantarlar da biz de ökaryotuz yani hücresel yapılarımız aynı,sadece mantar hücrelerine değil bizim hücrelerimize de zarar veriyor içilen ilaçlar,az ya da çok, o yüzden kafanıza göre ilaç almayınız. 

Bugün biraz sağlık konularına girdim;ama bunlar gündelik şeyler ve ortaokul fen bilgisi tadında bilgiler var. 

Umarım sıkılmamışsınızdır okurken,sadece çok bilinen hatalar ve çabuk kapılan hastalıklarla ilgili biraz daha bilinçli olmanızı istedim o kadar.

Sağlıklı günler:)

J.

Hayatı "save" etmek..

Bilgisayar oyunu oynayanlar bilirler, bir yere gelirsiniz, o kapının arkasında risk olduğunu bilirsiniz, tahmin edersiniz, ölüp de oraya gelene kadar tüm  oynadığınız  bölümlerin boşa gitmemesi için oyunu "save" edersiniz ki , kapı açılıp da öldüğünüzde kaldığınız yerden devam edersiniz hayatınıza..

Peki bunu gerçek hayatta yapabilmek gibi bir şansınız olsaydı,-ardı ardına- neler yapardınız?Hem de gelecekte neler yaşayacağınızı ve tüm dünyada neler yaşanacağını bilseydiniz..
Ben kesin loto oynardım, risk almak gibi bir derdim olmayacağı için şu hayatta strese sokup da yapmadığım ,heyecan verici ne varsa denerdim sanırım,bazıları kötü bile olsa, nasısa "save" ediyoruz:)

Nereden mi geldim bu reenkarnasyon olaylarına, okuduğum bir kitaptan..

 Kitap Ken Grimwood'un "Sil baştan" adlı romanı. Jeffrey, aniden kalp krizi geçiriyor ve sonra -ne yazık ki - üniversiteye başladığı ilk yıl gözünü tekrar açıyor, bütün yaşadığı deneyimleri aklında.. (Şu anda okuduğun okulları tekrar okuyacaksın deseler,"işte cehenneme düştüm" derim)
Sonra aynı hepimizin düşündüğü gibi loto tahminleri ile paraya ve daha önceki hayatında sahip olamadığı bir sürü şeye sahip olur, sadece böyle lüzumsuz işlerle uğraşmaz, kötü olayları da değiştirmeye çalışır;ama her olayı değiştirmeye gücü yetmemektedir, bu keşfeder..
Tam her şeyi yoluna koyar ki, her şey yeniden,sil baştan, üniversite hayatından tekrar başlar..
Para kazanmak zaten dert değildir, bu sefer başka şeyler dener.. ve hayatı yine biter..
Ve yeniden, ve yeniden..
Açıkçası kitap son cümlesinde kendini özetliyor "iş hayatı,arkadaşlıklar,karşı cinsten olan ilişkiler,bunlar hayatımızın sadece birer ve değerli parçalarıdır;ama hayatımızı tanımlamaz ya da kontrol etmez.Bu sadece bize bağlıdır,sadece bize.. Ve seçenekler sonsuzdur."

Haftasonu da seyrettiğim "A Serious Man" adlı  film de devamlı olarak hayatımızdaki seçeneklerden bahseden kara mizah bir film olduğundan , bu konularla ilgili materyaller biraz fazla oldu:)
Kitap okunası, son 40-50 sayfa biraz kopuk da olsa,sonunu güzel toplamışlar.
Bu tarz bir dilemma ile nasıl boğuşurdum başıma gelse diye düşürseniz,adam ne yapmış diye merak ettiyseniz güzel bir kitap.Ayrıca sizin böyle bir şansınız olsaydı neler yapardınız diye sormadan edemeyeceğim,yorum kısmına yazarsınız aklınıza gelen enteresan fikirlerinizi sevinirim.

Ha bana sorarsanız "JuVe  Reenkarnasyana inanıyor musun,düşüncelerin nedir,neden bu kadar düşünüyorsun diye" bu konudaki düşüncelerimi Cem Yılmaz çok güzel özetliyor.. 






Cem Yılmaz / Reenkarnasyon


:) Sevgiler

J.

"Tuhaf diyaloglar"

Nerde tuhaf olay,dialog,monolog,bilimum log varsa beni buluyor.

Her bayan genç görünmek ister değil mi, işin sırrı sigara içmemekte onu söyliyeyim de baştan...

Ben bıktım genç görünmekten,22 yaşındayım,sevgilimle sinemaya gidiyoruz,sinemada 16 yaş sınırı var, benim boyum da kazık kadar bu arada onu da belirteyim.. Çoluk çocuk herkes girdi filme,biz bilet alıyoruz, bilet kesen hanım -küçük hanımın kimliğini görebilir miyim? , ben de arkama filan baktım,bir çocuk mu var,bizimle beraber mi sandılar acaba diye, hayır bankoda bizden başka kimse yok.. Tekrar döndüm, aynı soru, küçük hanımınkimliğini görebilir miyim acabaaa? Benmişim küçük hanım.. 


Geçenlerde bir tanıdığım evleneceğim zaman saçlarımı yaptıracağım yerle ilgili istersen benim kuaförüme götüreyim seni dedi, tamam dedim gidelim bir konuşalım,tanışalım. 
Gittik.. şu anda 27 yaşındayım bu arada.. Beni tanıştırdı kuaförüyle," bahsetmiştim sana evlenecek arkadaşım,bir bak,napabiliriz" filan diye anlatıyor tanıdığım, kuaför beni sallamıyor. Duvağın nasıldı JuVe? filan diye soruyor arkadaşım, ben tarif ediyorum, kuaför "ha siz ciddisiniz, ben şaka yapıyorsunuz sandım".. Evet, şaka yapmak için bilmediğim kuaförlere giderim ben sıcakta,en büyük hobim.. Ardından kuaförün makyöz karısı "sen kaç yaşındasıın kiieee" dedi. Yani küçük olunca,ya da sakin durunca böyle senli,benli ,hoppala guppala konuşma hakkına sahip olabiliyorsunuz.. 


Evlilikle ilgili bilimum işlemler arasında ,doktor raporu alıyorsunuz uyduruktan -sadece bel soğukluğu testi yaptılar sanki en bulaşıcı hastalık ya da en tehlikeli hastalık oymuş gibi- sonra bu uyduruk testin sonucu alıp, belediye doktoruna onaylatıyorsunuz.Belediye doktoru sevgilimle beni gördü, "siz akraba mısınız" dedi,
bir kardeş demediğiniz eksikti o da oldu dedim şu salak konuşmalarınızda, "hayır,neden sordunuz" dedim;çünkü birbirimize de benzemiyoruz.. "ikinizin de gözleri renkli de ondan,nasıl buldunuz birbirinizi" dedi. Doktor ha bunu diyen! "oldu o zaman" diyerek ayrıldık ordan..


Sonra bu evraklarla belediyeye gün almaya gittik,sıramızı bekliyoruz,gelin ve damata yaptıkları işler  soruluyor tek tek, bazı soruların yanında.. Bana mesleğimi sorma ihtiyacı duymadı görevli, ya kaçıyorum ya okuyorum ikisinden biri herhalde kendi kafasına göre, "okuyor musunuz?" dedi. Artık sallamadım, he okuyorum dedim.

Daha da yorumu size bırakıyorum..

Foto kaynak
J.

JuVe Olay Yeri: Stephan King'den Hapishane Hikayeleri

Baştan söyliyeyim, hiç Stephan King kitabı okumadım, tam okumaya niyetlendim, Stephan King'in öykülerinden yapılan  filmler arasında çok beğendiklerim ve hiç mana veremediklerim oldu. Annem de bir Stephan King fanatiği olduğundan ters bir laf edip okları üstüme çekmek istemiyorum,belki ben anlamıyorumdur:) Bu yüzden okumamaya karar verdim.


Son zamanlarda- 2002'den bu yana- nedense seyrettiğim filmler arasında "off! bu film çok güzel, al kenara koy , zaman zaman seyret!" dediğim filmler o kadar az ki, hatta neredeyse yok denecek kadar az. 
Bu yüzden biraz geriye dönük film tavsiyelerim var bu ara size, seyretmişsiniz , belki de kaçırmışsınızdır.  
Eğer benim de kaçırdıklarım varsa sizden tavsiyelerini bekliyorum yorumlar kısmında . 


Bunlardan ikisini anlatacağım bugün size. 
Stephan King'in "The Shawshank Redemption" ı ilk sırada.Türkçe'ye "Esaretin Bedeli" olarak çevrilmiştir film ve bu isimle gösterime girmiştir. Film 1994 yapımı ve Imdb'ye göre gelmiş geçmiş en iyi 250 film sıralamasında 1 numara. 

Filmde "Andy Dufresne" karakteri ile karşımıza çıkan Tim Robbins, karısını ve karısının sevgilisini öldürmekten şüpheli de olsa ,aksini kanıtlayamadığı için 2 defa müebbet hapis cezası ile Shawshank hapishanesine gönderilen bankeri canlandırıyor. Burada önceleri sessiz sakin takılıp ortamı gözlemliyor,belli bir süre sonra "Ellis Boy Redding" karakterini canlandıran Morgan Freeman 'ın uzunca süredir hapishanede olduğunu ve içeri izinsiz bir kaç parça eşyayı sokabilen tek kişi olduğunu görür,onunla yavaş yavaş dostluk kurmaya başlar.

Hapishane koşullarında her şey günlük güneşlik gitmez tabii ki, oldukça kötü şeyler de beklemektedir Andy'i; fakat başına gelen tüm kötülüklere rağmen,2 kez müebbet hapis cezasına rağmen "umut" etmekten asla vazgeçmez, 
"umut" etmekten çoktan vazgeçmiş "Red" in tam aksine.. 


Filmin tanıtımında da kullanılan en göze çarpan en güzel kelamlarından biri : "Fear can hold you prisoner, hope can set you free" = "korku sizi tutsak, umut sizi özgür kılar" 


Filme dair ne anlatsam seyrederken tadını kaçırır ;ama mutlaka seyretmeniz gereken bir filmdir.. 




Bahsedeceğim 2. film "Green Mile" ="Yeşil Yol"
Yeşil Yolda ' da aynı The Shawshank Redemption'da olduğu gibi hakkında aksi ispat edilemediği için 2 küçük kızı öldürmekten hapishaneye düşen insan azmanı görünümlü John Coffey -Michael Clark Duncan-, cezasını çekmek için  Paul Edgecomb -Tom Hanks-'in baş gardiyan olduğu hapishaneye getirtilir.

 Başta herkesin çekindiği John Coffey daha sonrasında herkesin dostluğunu kazanacaktır; bunda sahip olduğu doğa üstü güçleri, dev cüssesine sığdırdığı bir o kadar dev güzel kalbi neden olacaktır. 
Tabii ki yer bir hapishane olunca kötülerin en kötüsü tutsaklar ve tatminsiz gardiyanlar da işin tuzu biberi olacaktır. 

Düşünüyorum, Tom Hanks yerine Tim Robbins, Tim Robbins yerine Tom Hanks oynasa kesinlikle yadırgamazdık. İkisinde de oyuncu seçimleri mükemmel olmuş. 
Önyargıların ne kadar insanı tutsak ettiğinin de öyküsü bir bakıma hem Green Mile, hem de Shawshank.
Green Mile'da doğa üstü olaylar söz konusu olduğu için Shawshank Redemption kadar şiddetle tavsiye edemiyorum;ama bence mutlaka seyredilmesi gereken filmlerden biri Green Mile.


İyi seyirler. 


J.

JuVe'nin enteresan hikayelerinden.

Yazıya başlamadan bir şey diyeceğim, bu lafım sana okuyucu,iyi oku!

Bakıyorum her gün 30-40 kişi ziyaret ediyorsunuz,çok teşekkür ederim, 172 kişisiniz, bazen 1-2 eksilip artıyorsunuz, siteye girip "cee ee" diyip çıkıyor musunuz, insan okudum,anladım der,bir şey yazar, aşağıya "tepkisiz" butonu koydum ,en azından okudum ;ama  ben de bir tepki uyandırmadın manasında bir tıklar oraya.. 

Bazen düşünüyorum,beni okuyorlar sanıyorum,kendim çalıp kendim mi oynuyorum noluyorum diye, hayır, öyle olsa da problem değil,zaten kendime yazıyor gibi yazıyorum bir şey değişmez de, bu "tepkisizlik" neden onu merak ediyorum.. 

Neyse.. Sen gene  bildiğini oku okuyucu -her manada:)-

*bu anlatacağım hikaye çok ders çalıştığım bir zamanda başıma geldi:) sınav zamanı malumunuz telefon trafiği çok olur,bu hem stresinizi sizinle aynı şekilde hissedenlerle paylaşıp rahatlamak için hem de anlamadığınız kafanıza takılan bir şeyleri çözmek için oluşmuş bir trafiktir.. O dönemde o kadar çok telefon çalmıştı ki, en son şu duruma gelmiştim,bir defasında içeride telefon çalıyor , ben daha bırakın telefona cevap vermeyi,yerimden bile kalkmadan telefona sesleniyorum "kiiim oooo" .. Bir de cevap bekliyorum.. Ardından telefon hala çalınca, devam eder.. "kim o dedik ya":D:D işte o an,beyinde bir şeylerin koptuğu andı... 

*bu hikayem daha enteresan:) pek başınıza gelebilecek türden değil. Karşı komşumuz taşınmadan önce sık sık gelip giderdik birbirimize,annem komşumuza bir şey söylememi istemişti, artık günde 2-3 kere birbirimizin kapısını çaldığımızdan mı bu başıma geldi bilmiyorum.. Kapıyı çaldım,açan yok.. offlanıp puflanıyorum bir de, neden açmıyorlar bir saattir kapıyı diye..Beklerken beklerken, kendimi gördüm aynada.. "Allah Allah" dedim içimden "apartmanın içine ne zaman ayna koydular,daha 1-2 saat önce baktım.. "... sonra önüme dönerim,bir daha kapıyı çalarım ,kapıyı açmalarını beklerken aniden fark ederim.. Daha evden bile çıkmamışım ki kapıyı açsın komşu, çaldığım kapı bizim evin kapısı, ayna bizim evin kapısını yanında duran ayna.. Bravo JuVe:) 

*Bu benim için trajikomik bir hikaye,siz muhtemelen güleceksiniz.. Son kedimiz mırmır,kesinlikle misafir sevmeyen,apartman kapısının önünden bile geçmeyen,sokaktan çok korkan bir erkek kediydi, kızgınlık dönemiyle birlikte gündüzleri uyuyan,geceleri uyutmayan bir hal aldı, apartman kapısına en yakın oda benim ki olduğundan,başıma gelip gece 3 te "miiiayyooow,miyaaaaw,miyaaww dedim ulen kaaeelllk!" şeklinde uyandırana kadar miyavlama, ardından yetmezse sokak kapısını tırmalama gibi hareketlerde bulunmaya başladı.Bir iki kez kapıya koydum,tabi hemen içeri kaçtı.. Bir gece 3 te yine aynı numarayı yapınca artık gecenin körü kalkmaktan fenalık geldiğinden "dur şunu iyice korkutayım da,bir daha böyle yapmasın" düşüncesiyle apartman kapısını açtım,bunu dışarı çıkardım,kapıyı da kapadım, 1 dk karanlıkta sokakta kalsın,aklı başına gelir dedim, kapıyı açtım, mırmır yok.. Alt kata inmiş.. Sabah 3-4 arası, aşağı indim,ben onu yakalamaya çalıştıkça o yarım kat  merdiven çıkıyor,pat kendini aşağı bırakıyor.. Gece sessizliğinde olana bak, konuşmadığımız ve konuşmaktan itinayla uzaklaştığım alt komşumun kapısına 4 patiyle kendini çiviledi mi.. "adam çıksa ne diyeceğimi mi düşüneyim,başka komşu gürültüye çıksa verecek cevabım yok, onu mu düşüneyim,oldu biri kapıyı açsa bu korkuyla içeri kaçacak onu mu ne yapayım diye düşüneyim" derken, 3-4 kez daha merdivenlerden atladı,sonunda yukarı eve çıktı,soluk soluğa karşılıklı oturduk.. Amacıma ulaştım,bir daha mırmırlanmadı;ama ben de ehlileştim istese de zaten bir daha kapıya çıkarmazdım.. 

Gül gül,gülmek serbest.. 

J.

"Dog whisperer"

Bu seri yeni başladı bildiğim kadarıyla;ama en azından 1-1.5 aydır reklamlarını görüyorum,bir türlü fırsat bulup seyredememiştim.
Köpeği olanlar,köpek sevenler bence bu köpek terbiyecisi adama bayılacaklar.

Cesar Millan, en çirkef,en problemli,en asosyal,en yaramaz köpekleri bir şekilde -tabii ki sabır göstererek- terbiye ediyor ve onlara patronun kim olduğunu  gösteriyor. 


Köpek terbiyesi çok zor bir iştir, çişini öğretmek, lafınızı dinletmek, birlikte yürüyüş yaparken sizi çekmeden yanınızda uyumlu bir şekilde yürümesini sağlamak,etrafa dalaşmamasını anlatmak çok zordur. 


Cesar Millan -dog whisperer- sadece bu tarz problemleri olan köpeklerle çalışmıyor, 2 senedir çiftliklerinde yaşayan,hatta  bebeklerine baktıkları köpeğin hırçınlığından bir defa bile ellerini sürememiş olan sahiplere, ön patileri olmadığı için yürürken göğsü acımasın diye yaptığı aleti kullanmayı reddeden sahiplere, şımarık köpek sahiplerine ya da hani şu sesi kendinden büyük laf dinlemeyen huysuz küçük köpek sahiplerine.. Hepsine yardım ediyor, hatta hiç görmediğim bir tip olan bıkmış,yorulmuş bir köpeği, sallanan kuyruklu,mutlu dans eden bir köpek haline getirdi.. Mucize gibi!

Efendim yukarıda gördüğünüz yakışıklı pitbull'da kendisine ait, böyle huysuz,asosyal köpeklere yardımcı olması için yanında götürüyor..Evet,yanlış duymadınız, bir pitbull'u huysuz köpeklere yardımcı olması için götürüyor, pitbullar savaşçı,kötü köpekler değildir, bir köpeği nasıl yetiştirirseniz o olur, aynı bir çocuğun yetiştiriş tarzınıza göre şekil alması gibi...

Öyle ki köpeklere fısıldayan adam , bazen yardım amacıyla çocuklarını da dahil ediyor işe, buna en çok "köpek filan yok! köpekleri kedileri elleme!" anne-babalarının görmesini isterim.. 
Şunu da söylemeliyim, bir köpeğin bir çocuk için, tabii ki bir büyük için de arkadaşlığı çok başkadır, bunu ancak ona sahip olan anlayabilir. 


Efendim, uzun lafın kısası dog whisperer- national geo.tv'de salı günleri saat 21:00'da, bu da internet sitesi..
İyi seyirler.. 


J.