okul etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
okul etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

20 Aralık 2010 Pazartesi

"Dünyanın her yerinde soruyu halk sorar, cevabını hoca verir!?"

Sabah işe giderken, sevgilimle rock fm, rabarba programını dinliyoruz, oldukça eğlenceli bir program..
Her sabah bir soru soruyorlar eğlencelik, izleyiciler de katılıp kısaca cevap verip programdna ayrılıyorlar, öyle uyuz uyuz, vıcık vıcık lafı uzatma yok, çalan şarkılar da süper..
Neyse..konuya gelelim.. Geçen gün şunu sordular "bulunduğunuz yaşta neyi bir daha asla yapmam dersiniz?!" ben de düşünmeye başlamıştım,aradan 2-3 dakika geçti, sevgilim senin neyi asla yapmam diyeceğini biliyorum dedi, "neyi" dedim ve cuk diye lafı yapıştırdı "okula gitmek"..
Evet, büyük konuşmayayım, hala okumak istediğim, yüksek lisansımı yapmak hayatımın anlamı olan bir bölüm var.. Adli tıp.. Ama.. Ama şu aşağıda gördüğünüz tarz öğretmenler yüzünden, artık okumaktan soğudum..



Recep ivedik karakterini sevmiyorum, genelde iğrenç buluyorum şakaların; fakat bu bölümde söylediklerine katılmamam elde değil açıkçası..

Bir arkadaşım var.. 17 yaşında.. çok afedersiniz çocukcağız eşekler gibi ders çalışıyor, sınavlar ortak yapılıyor, o kadar çalışmaya çocuklar kalem kıpırdatamıyor sorularda, yapamadıkları soruları cevaplamıyor hocalar.. Tam anlamıyla yukarıda dediği gibi "kendi fantazilerine göre sorular soruyorlar..."
Ben de çok gördüm, kendi kaprislerini tatmin etmek isteyen öğretmenler yüzünden vazgeçtim, bıktım hatta panik atak oldum...

Her öğrenci 100 alacak değil ; ama hepsi zayıf alınca nası bir tatminkar duygu oluşuyor hocalarda merak ediyorum.. Bu yazımı okuyan ve bu tarz davranan öğretmen ve adayları varsa, bu olayın sonunda dersten, çalışmaktan, emek harcamaktan bıkıyor öğrenciler.. Başka bir şey olduğu yok..
Çalışmaktan bıkmış öğrencilerin neler yaptığına, ne yönlere kaydığına dair başka bir yazı da yazabiliriz tabii..

J.

25 Haziran 2010 Cuma

ve daha bir sürü şey..

"sonunda mezuuuun" yazısı görünmeye başladığından beri mezun ve mutlu değilim ben, bir dersten bütünlemeye kalmıştım, o yazıyı görmemek için bloguma bile bakamıyordum.. Geçen haftaya dek.. 
Bunlar olup bitmeden , bir ay önce iş görüşmesine çağrılmıştım, bütünlemeleri hesap etmeden, her zamanki gibi bütünlemeye kalmadan mutlu mesut kurtulacağımı sanmıştım ve ona göre bir bitiş tarihi vermiştim.
Onlar da not almışlar beni biter bitmez aradılar, tekrar görüşmeye çağırdılar. 
1 hafta boyunca gittim geldim,gözlemledim,döküman taradım.. Sonunda belirsizliklerin çok fazla olduğuna kanaat getirip ,yok olmayacak dedim.. 

Şu anda kendimi daha yeni mezun olmuş hissediyorum.. Üstümde çok güzel bir hafiflik var.. 
Yapacağım şeylerin listesi, gelinlik provaları, okunacaklar, seyredilecekler,gezilecekler,görülecekler.. 
Tatil planları, dışarıda benim çok sevdiğim yağmurlu hava.. 

Bloguma yazacak,paylaşışmamış ve yaşanmayı bekleyen bir dolu güzel şey.. 

Nefes almak çok güzel blog!

J.

Fotoğraf kaynak

8 Nisan 2010 Perşembe

Sınav Stresi

Bu pazar yine öss stresi çekecek bir çok öğrenci arkadaşıma bu yazı..

O günler daha dün gibi aklımda ve hala "öss" stresi kadar olmasa da sınav stresi içindeyim,sizi anlıyorum..
Her geçen tatil günü,hiç bir zaman "tatil" değil, bir ders çalışma günüdür, sıcak havalar gelir, bahar olur, çiçekler açar, her zaman yetiştirecek bir konu,tekrar edecek bir bölüm, öğrenilecek yeni şeyler ve bir sürü deneme sınavı vardır başınızda durup bekleyen..

Bitmez, etraftan gelen beklentiler vardır, "yaparsın sen" diyen iyi niyetliler bile üstünüze bir ton ağırlık koymuş gibi huysuzluk etmenize sebep olur, "o" kara gün başıma bir şey gelirse, ya ayağımı kırarsam ya kolumu kırarsam.. Yaparsamlar,edersemlerle kendimize görünmeyen demirlerle bir hapis yaratırız böylece.. 


Erkenden oluşan bir meslek seçme zorunluluğu, amacından sapmış bir üniversite okuma anlayışı da beraberinde..
Üniversite "meslek edindirme" yeri değil ki aslında;ama ülkemizde böyle..Maalesef..

Ve üzülerek belirtmeliyim, arkadaşlarımdan çoğu ve ben de dahil -ki istediğim şeyleri okumuş olmama rağmen- çok başka şeyler yaparak mutlu olacağımızı düşünüyoruz şu anda..

Şimdi ki aklımda olsa "öğretmen" olurdum diyen bir veteriner arkadaşa, istediği eczacılık bölümünü kazanabilecekken , "erkek adam napar , mühendis olur " mantığıyla makine mühendisi bir arkadaşa sahibim.
Şimdi sınava girecek ,girmeye hazırlanan arkadaşlarımla ve staj yaptığım okulda bulunan genç arkadaşlarımla konuşuyorum,değişen bir şey yok erkekler "mühendislikten" başka bir şey düşünmüyor yine..

Arkadaşından ayrılmamak için, sayısal seçmezsen "o kadar da akıllı değil" düşüncelerinden kurtulmak için, anne-babanın,çevrenin isteklerini yerine getirmek için öyle böyle bir bölüm seçimi ve ardından da meslek seçimi..
Kaçımız mesleklerimi seçerken gidip yerinde uygulayıp, gördük ki..

Biraz araştırdık,biraz okullara baktık, ne yapıyorlar sorduk soruşturduk, iş alanlarına baktık,seçtik..
Biyoloji bölümüne öss'de tek bir biyoloji sorusu çözemeden okuyan kişiden hangi verimi bekliyoruz ki? 
Böyle bir sürü insan var..  Eminim hepinizin bölümlerinde vardır..

Şimdi ki sistemi daha iyi buldum,günlere bölünmesiyle, bölünen ağırlıklı not sistemiyle.. Biyoloji seçecek kişi, çok da matematik çözmese de  oluyor artık;ama biyoloji çözmeden giremiyor bölüme..

Öss 'ye -yeni adı ygs sanırım- girecek arkadaşlarım, eğer kendinizi yaymadıysanız, çalıştıysanız, uğraştıysanız öyle ya da böyle denemelerde yaptığınız kadar bir puan alıp bir yerlere yerleşeceksiniz,buna inanın..
Asıl düşünmeniz gereken, ardından yapacağınız seçimler ve bu seçimlerin sizi mutlu etmesi, lütfen bunu unutmayın..

İşine gelmediklerinde sizi  "çocuk" işine geldiklerinde "büyük" sayan çevrenizdeki büyüklerin baskısını bir kenara atın, güzel üniversiteli günlerin kapınızda olduğuna inanın..
Hepinize başarılar diliyorum!

J.

İlk resim kaynak

1 Nisan 2010 Perşembe

Merhaba dünyalı, ben dostum!


Bugün okuldan dönerken sınıftan bir arkadaşımla aynı minibüste dönüyorduk, bana "kudüste müslümanlar mı yaşıyor" dedi önce, "nasıl yani?" surat ifademle baktım..
Sonra "türkler mi çoğunlukta acaba? her yerde kanayan yaramız kudüs yazıyor" diye sordu.. 


Ben verecek cevap bulamadım.. 


J.

17 Mart 2010 Çarşamba

Öğrencilik..

Korkma korkma,gene kükremeyeceğim bu öğrencilik yetti diye,canım sıkkın öyle takılıyorum 2-3 saattir salak gibi zaman öldürüyorum,açıp iki ders çalışsam bari dersim azalmış olurdu,dur bakim duyurulara sınav programı belli olmuş mu diye baktım okulun internet sitesine , duyurular kısmında mayısta yapılacak bahar şenlikleriyle ilgili yazı vardı..
Sen okul bitiyor diye sevinen,göbek atan bünyeyi bir hüzün sardı mı..
Sanki okulla birlikte gençlik dönemi bitiyor gibi bir duygu kapladı mı içimi..
Zaten sıkkın canım,birden okulun bittiğini "tamamen bittiğini" idrak ettim sanırım..

Gittiğim bir sürü üniversite şenlikleri geldi aklıma.. 
Ahhh ah.. 
Yok yok,bitmez,gene gideriz..
Di mi?

J.

1 Mart 2010 Pazartesi

Dipnot

*Her sabah artık aşağıdaki gibi kalkmaya çalışıyorum,kendimi motive etmek için;ama sonra ikinci resimdeki gibi oluyorum;çünkü insan bir kalkıyor iki kalkıyor;ama şöyle diyor, "nasısa haftasonu yuyacağım sabret!" Ama benim öyle bir hafta sonum yok hazirana kadar maalesef.. Hatta tek bir günüm bile yok..
                                                             Sabah JuVeSi..

                                                         akşam JuVesi...

Vitamin takviyesi filan bir şeyler yapacağız artık, napalım..

*Okul stajım başladı bugün.. Staja çıktığım okul, kendi lisem:) O kadar mutlu oldum ki.. Bir taraftan da tuhaf bir his.. Ders boyunca biraz camdan dışarı baktım,O camlarla 9 sene önce vedalaşmıştık,şimdi büyümüş,değişmiş bir halde döndüm, size öğretmen sıfatıyla bakan ergenlerle buluşmak çok tuhaf bir duygu..

*Şunu belirtmek isterim, geçenlerde Çillinin gençlikle ilgili bir yazısını okumuştum, bu yazının hemen üzerine okulda gözlem yapma fırsatım oldu, övünmek gibi olmasın ülkenin iyi okullarından birinden mezun oldum;okulda değil saçımızı açmak,fön çektirip bile gittiğimizde uyarı alırdık,saç boyatması yüzünden kaç kişinin okuldan döndürüldüğünü biliyorum,değil üzerimizde farklı bir hırka giymek,aynı renkli başka bir kazak giydiğimizde bile problem olurdu..
Bugün baktığımda bulunduğum sınıfta kız öğrencilerin biri hariç çoğu fönlü ve saçları açıktı, evanescence baskılı sweatshirtlü kızlar,minik minik deli hırkalar.. Neler neler vardı.. Çıkınca hocaya "bizim zamanımızda içeri böyle girmemizin imkanı yoktu" dedim, o da "ben anlamıyorum,herkes düzgün geliyor,bozulup çıkıyor,biz mi kötü etkiliyoruz çocukları acaba " dedi.. Şimdi düşünüyorum biraz da ailede sanırım olay, bugün okula giderken nası bir beynime kazınmaysa, ütüleyip hazırladığım eteğimi uygun bulmadım okula giymeye, saçlarımı abartmadım,makyajımı da.. Ama sınıftan içeri ruju gözümü alan kızı görünce, ben o yaşta böyle okula gitmek için çıksam evden "hayırdır,nereye gidiyorsun böyle" derlerdi ki ben 16-17 yaşıma kadar makyaj bile yapmadım..
Neyse böyle bir kaç yazı daha yazmıştım,kapatalım..

İşte böyle,yazılarımın arası uzayabilir,her gün bir maraton içindeyim,alttan ders olmamasına rağmen formasyon dolayısı ile 13 dersim,her dersten ödevlerim,hazırlamam gereken staj dosyam filan var..
Geçen gün Niloyla buluştuk 1-2 saat kaçamak yaptık, ben ona "çok bıktım okuldan nilo yaaa" , o da bana "onu bilmeyen kalmadı zaten! " dedi, ayrıca çok eğlenceli 1-2 saatti:) Birbirimizi çok özlemişiz ondan galiba.. 


Benden bu kadar,
Sevgiler.. 
Örtmen JuVesi.. 

12 Şubat 2010 Cuma

okula gitmek istemiyorum...

"okula gitmek istemiyorum".. 
Ben bu cümleyi okula başladığım ilk zamanlar dahil hiç kurmadım;ama bu sene artık bıktım!
Sadece ben değilim bıkan tüm arkadaşlarım bıktı, demek benden kaynaklanan bir sorun yok..
Neden mi,bir sürü olmadık şey çıkardılar, online kayıt getirdiler,hiç bir şey görünmüyor,bir formasyon verecekler cumartesi okula sürünerek giderken bir de PAZAR günü okula gitmek çıktı..
Haftaiçinin yoğunluğundan bahsetmiyorum bile!
Pazartesi okul açılacak biz hala ders kaydı yaptıramadık..

İşin tuhafı okula gidiyoruz ki sabahın köründen akşama kadar bir program, yoklama zorunluluğu olmasa biz gayet güzel geçeriz okula gitmeden.. Çünkü yaptığımız sadece 1.5metrekare fotokopici dükkanında sıra bekleyip,föyleri alıp ez-ber-le-mek!


Okul kapanalı 1 ay oldu,bütünlemelere kalmadığım için 1 ay tatil yaptım,inanın sınavlar bittikten sonra bir hafta 10 gün kadar nolduğumu anlamıyorum zaten, yeni yeni normal insanlar gibi hissetmeye başlamışken tekrar daha da yoğun bir maratona başlayacağım..
Neyse ki son 3 ay!

Okuduğum kitaplar neticesinde kendimi negatif düşüncelere boğmuyorum:D
Pozitif düşünüyorum,bunu da geyet güzel bir şekilde bitirip,diplomamı alıp evde diplomayla başbaşa oturacağım.. Bu işsizlikte ancak bu olcak:D

Mezuniyet için gün sayan mutlu JuVe...

23 Kasım 2009 Pazartesi

Cahilim¿

Az önce babam bir ülkenin başkentini sordu.. Ben de kendisine cevaben "bilmiyorum" dedim.. Babam da "bunlar da okul bitiriyorlar güüüyahuuu..bidi bidi" dedi..
Kendimi coğrafya konusunda esra-ceyda kardeşler kadar olmasa da cahil nitelendiriyorum..


 Ezberleyip geçtim, gittiğim ve gitmek istediğim yerler dışında bilgim çok azdır;ama gitmişsem ya da araştırmışsam -gitsek-görsek başlıklarında göreceğiniz üzere- gayet de güzel anlatırım,bilirim..

Esra-Ceyda kardeşleri tanımayanlar için bir örnekle kendilerini anlatayım, kendilerine sorulan "sperm bankasından hamile kalıp,çocuk dünyaya getirmekle ilgili neler düşünüyorsunuz" sorusuna,kendileri "penis bankasından hamile kalmak bilmiyorum..biri vardı penis bankasından hamile kalmıştiiiüüüü..." diye cevap veren tipler.. Ordas kıyas buyurun.. :) 



Bilmediğini,"bilmiyorum"diye yanıtlamak da büyük bir erdem bence.. Bir de uyduruk bilgilerle yanlış yönlendirenler var.. 
Tarih hususunda da bir adım geri dururum hep;çünkü öyle bana tarihi zevkle dinlettirecek bir hocam olmadı hiç, 
hep ezber  ve sonradan aklım başıma geldikçe edindiğim bilgiler.. 
Annem tarih konusunda,babam coğrafya konusunda beni ezer geçerler ..Bunu çok rahatlıkla söyleyebilirim.. 
Genel kültür,bilmen gerekiyor diyorlar.. 
Bilemiyorum,gitmediğim ya da ilgilenmediğim bir yeri.. Ben de isterim sorulduğunda "şıp" diye cevap vereyim;ama olmuyor:( 
He sanmayın ki böyle bilmiyorum diyorum,ooh rahatım,başucumda koca dünya atlası var,sıksık açar bakarım, ne nerede ,not tutarım,şuraları araştırayım diye.. Bilmediğim birşey olduğu zaman çıldırıyorum zaten,hemen açar bakarım.. Ama bu- yüzlerce omurgalının,omurgasızın,bitkinin  latince adlarını ezberleyen bünye bu konuda takıntılı olarak sınıfta kalıyor.. 

Sizin zayıf halkanız nedir? 
dökül,dökül..Söz aramızda kalcak:)

J.

12 Kasım 2009 Perşembe

Sinir küpü JuVe



Dün son vizelerim vardı, farkındasınızdır son 2 haftadır çok bir şey yazamadım zaten.. Nefret ederek gidip geldiğim okulun çok işe yarar güzide derslerinin sınavlarını vermek için çabalıyorum..
Şimdi şöyle ki, bazı insanlar -ki bu bizim ülkemizde akademisyenlerin maalesef bir çoğunda-  ezilerek,ister istemez üstlerine yalakalık yaparak bir yere geliyorlar, çalışmanız,düşünceleriniz çok önemli olmuyor,önemli çalışmalar yapanlar zaten bir şekilde iyi yerlere geliyor ve genelde yurt dışına gidiyorlar.Ne yazık ki burada kalanlar,bir şeyler yapanlar ya da yaptığını zannedenler,bu ezikliklerini ,aynı onlara yapıldığı gibi bağırıp çağırabilecekleri alt kademede olanlardan ve öğrencilerden çıkartıyorlar..
Ne mi oldu .. Şöyle oldu, dün 2 sınavımız vardı,son sınavlarımız olduğu için herkeste gerginlik had safhadaydı, bu sınavlardan biri -öğretmen olabilmek için ekstra aldığımız ,kendi bölüm derslerimizin yanında hobi sayılabilecek,çıtır çerez ders- tee 17.30 daydı.. Saatler 17.10 u gösterdiğinde indik aşağıya koridora,böylelikle sınava nerde girebileceğimizi öğrenelim,gidelim yerleşelim diye.. Baktık 2 üst katta bir sınıfa yerleştirilmişiz.. Bir koca sınıf insan oturuyoruz,saat 17.30 olmasına rağmen kimse gelip gitmedi,17.35 oldu gelen giden yok, 17.40 olunca bizde bi "nooluyo len ,gece unuttular mı bizi burda" diye bir düşünce aldı,aşağıya inip baktık,ne görelim yerini değiştirmişler sınavın..
Paldır küldür aşağı indik.. Sınıfa da alınmıyoruz,sonra içeri girdik..Sınıf dediğim laboratuvarda sınava gireceğim;fakat gel gör ki yer yok! Bildiğin yer yok.. Laboratuvar masalarında karşılıklı oturmak yasaktır; fakat yer olmayınca karşılıklı oturduk "oraya oturuuulluur muaaaaaa!! saçmalamayıııaaan" diye bağıran bir hoocayla karşılaştık, ki girdiğimizden beri sessiz olun burda sınav var deniliyor, sanki biz dans etmeye geldik,aynı sınava girmeyeceğiz, 40 soru 45 dk olan sınavdan zaten 10 dakika gitmişken,hala yerleşememişken,bizi daha aralıklı oturabileceğimiz lab.masalarından, 3 cm aralıklarla güvercinlerin telefon direğine dizilmesi gibi ,pencere önüne dizerken,"yer yok,o yüzden oturduk,zaten geç kaldık" derken "baksaydınızz aşağıyaaa"diye cevap alırken,"çünkü koca bir sınıf insana vahiy indi yukarda salak gibi bekliyoruz"diye cevap verememenin sıkıntısı da ekleniyor .. "bakıcaktınızzz,konuşmaayyın" hayır öyle bir bağırılıyoruz ki, suçluymuşuz,her an kopya çekmeye meyilliyiz gibi.. Yakın bir arkadaşımla oturuyoruz,hala bağırması devam eden hocaya "artık biraz sessiz olur musunuz hocam, zaten geç kaldık,okumaya çalışıyoruz " demesi üzerine, kavga etmek için 10 dakika tepesinde dikildi;ama arkadaşım farketmedi.. Bitti mi sanıyorsunuz? bitmedi..
Çıkarken, 3-5 kişi kalmışken ve biz de bir şey söylemiyorken, önümdeki arkadaşlardan birine " sana 50 kere söylemedim miiia ben çakma sarışııııın,konuşma diye kaç kere uyarcaaam seni" diye bağıran insanlar.Evet ..
bunlar üniversitede öğretim görevlisi, bizim  sınavına girdiğimiz ders ne kadar ironiktir ki "eğitim bilimlerine giriş"ti ve eğitim felsefeleriyle filan alakalıydı..

Öyle aklınız çalışıyor ki, o kadar üstün insanlarsınız ki, 5 öğretmen öss'ye giriyormuşuz ki gibi bir derslikte gözetmenlik yaparken yukarıda ki 1 sınıf sınav olacak insana "çocuklar sınav aşağıya alındı" demek için yukarı çıkmayı düşenemiyorsunuz..
Ve nerde eğitim verdiğinizin farkında değilsiniz, üniversiteye gelmiş,koca koca insanlara kedime,köpeğime bağırmayacağım gibi bağırmayı marifet sanıyorsunuz..
Bu cinsler ne yazık ki her yerde var ve yapabilecek pek bir şey yok, olan sadece o an cevabını veremediğiniz için içinize oturan bir taş..

J.

Resim kaynak

26 Ekim 2009 Pazartesi

OH! Çok Şükür Rüyaymış..


Sabah nefes nefese kalktım, sonra uyandığuma bir sevindim anlatamam... Rüyamda lisede çok sevdiğim ;ama sınavlarından hiç bir üniversite dersinin sınavına girerken o kadar korkmadığım matematik hocam sınav yapacakmış,liseden 2 hafta sonra mezun olacakmışım,öss'ye girecekmişim.. En yakın arkadaşım Aslı matematik bölümünden mezun,ona diyorum hatırlamıyorum ben hiç matematik 50 net bile yapamam
toplam,giremem,sen hatırlıyosun matematiği seviyorsun ben biyolojiyi filan çözerim anca diyorum..
Bizim lisenin son Süper Lise öğrencileriydik,sonra Anadolu lisesi oldu,herkes bağırıyor,son süperler gidiyor diye-gerçekte de olmuştu-.. Sonra uyandım..
Ohhh çok şükür..Öss filan benden sonsuz uzaklıkta.. Sonra şimdi ismini hatırlamıyorum,kıvırcık saçlı bir amca var tv8de çıkıyor sabah kuşağında sınavkoçu, onu gördüm sabah sabah.. Ahh dedim yazdık şimdi girecek öğrencilere.. Altbeynime nasıl işlemişse 2001 de girdim sınava 8 sene geçti,hala lisede matematik sınavına giriyorum, hala öss'ye giriyorum rüyamda..
Şöyle bir düşünüyorum, üniversite okuyunca noluyor,pek bişey olduğu yok..Bölümüne bağlı daha çok, ben istedğim bölümleri çok isteyerek okudum;ama şimdi iş hayatına girnce,okuduğum bölümlerin real hayattaki işlevlerini görünce çok başka şeyler okuyabilirdim..
Herkesin üniversite okumasının şart olduğunu da düşünmüyorum,bazen sadece bir etiket oluyor üniversite, o çağdaki her insan için nasıl ölüm kalım meselesiyse benim için de öyle olmuştu ..
Şimdi şöyle düşünüyorum, belli bir dönem ders verdiğim için,insan kapasitesenin eşit olmadığını;ama bizde ki eğitim sisteminin hepimizi aynı ölçüte getirmeye çalıştığını görüyorum..
Süper aklıllı akrabam diyebeleceğim kadar yakınıma ders verdiğimde çocuğun kafası ders almayacak değil;ama istediği şeylere ilgilendiği şeylere çalışmaktan hoşlanıyor,diğerlerini öğrenemiyordu.. Eğer tee baştan sadece dört işlem öğrense gerisi yeteneğine bırakılsa olmaz mı.
Başka bir ders verdiğim öğrenci 5 dakika içinde o kadar güzel resimler yapıyordu ki,ağzım açıkta kalıyordu,ondan fen anlamasını beklemem onun bana "sen de böyle çiz!" o zaman demesi gibi bir şeydi...
Sonuç , üniversite mühim;ama beynimizi bu kadar kirletecek kadar değil, bir kaç dil öğrenmek, yeteneğinizin olduğu tarafta eğitim görmek mühim bence..

Blogumu belki de en azından bu yazımı okuyan arkadaşlarım, sosyal ve ekonomik durumunuzu önemsemeden kendinizi tanımak,yapmak istediğiniz işlerin gerçek hayatta nasıl olduğunu görmek için yazın bir çok yere gidin gönüllü olarak  yapabileceğiniz bir işin ucundan tutun, görün, sonra gitmek istediğiz okullara gidin ,öğrencileriyle konuşun, bazıları hakikaten sadece isim değil üniversite eğitimi veriyor,bazıları da sadece girmek için o kadar çaba harcadığınızyer size sadece etiket veriyor..

Bu zor yollardan en mutlu şekilde çıkabilmeniz dileğiyle..


29 Eylül 2009 Salı

Dipnot

*efendim dedim ya formasyon çıkacak diye,bize öyle bir hak tanındı, 4 üniversite dışında artık ekstra formasyon olayı kalktı.. Okurken alınabiliyor artık formasyon, ales sınavı ile dışardan tezsiz yüksek lisans ile formasyon olayı bitti.. Bilginize.. Bu juve de düşünüyor, laborantlık yapacağıma hiç değilse öğretmenlik yaparım kanla çişle uğraşmam diye bakalım..

*efendim dedim ya ehliyet için kursa başladım, dün sabah haberleri seyrediyordum, bir kaç zaman önce sabah işine gitmek isterken yeşil ışıkta karşıdan karşıya geçen yayı kırmızı ışıkta dur(a)mayan 120 promil alkollü araç sahibi kadıncağızı havada 3 takla attırarak öldürdü! Bu ehliyet sahibi 3 ayda çıkmış hapisten ve çarptığı arabayı ,çarptığı kadının ailesine teklif etmiş.. Şaka gibi..Dün akşam kursa gittiğimde hoca bu konuyu açtı," o zaman millet sevmediğini öldürsün arabayla, eşimi sevmiyordum,boşanmadı,vurdum yanlışlıkla öldü, şununla kavgalıyım bastım üstünden geçtim ohh.. 3 ayda çıkarım nasılsa! " der dedi.. Neye göre çıktı hiç anlayabilmiş değilim dedi..
Ben de anlamıyorum, içkili araba kullanmanın cezası bile ilk yakalanışta 6 ay ehliyetsizlik ise bu ne şimdi? 3 ay yat,oh mis çık..
Ay diyecek laf bulamıyorum..
J.

23 Eylül 2009 Çarşamba

What is your problem dude?

Evet,eveeeeeett!! ben de sizin gibi aynı şeyden şikayetçiyim,tonla para ödediğim ttnet nedense açmıyor blogumu, ne okuyabiliyorum ne yazabiliyorum ne yorumlara izin verebiliyorum.. Delirtti beni iyice.. Aldığım tüyolarla dns ayarları ile oynuyorum,biraz iyi geliyor sonra cart gene yok..

zaten nedense 3 gündür hafif baş dönmesi, baş dönünce mide bulanmazsa olur mu hemen ardından mide bulanması sonra aniden kesiliyor.. sonra aniden bastırıyor.. üşüttüm herhalde.. bunu yazıyorum; ama hiç akıllanma yok ayaklar cıbıl ve de donuk şu anda..

Okul açıldı, okula gidiyoruz git gel 2.5 saat sadece, okulda ders yok ya da merhaba diyip gidiyorlar..E deseniz derslere haftaya başlayacaz diye biz de gelmesek?
Bu arada 3-5 üniversite (benim istanbul üniversitesi dahil) mezun olmadan önce fen-edebiyat fakültesinde okuyanlara pedagojik formasyon derslerini verecekmiş,karar çıkmış.. Devamını öğrenirsem haber veririm ilgilenen varsa..

Hee bu aralar bloguna insanlar pek yazamıyor, kış uykusuna mı yattınız yoksa benimle aynı dertten mi muzdaripsiniz onu da anlamıyorum,hadi bayram tatiliydi diyelim.. Nerdesiniz ayol?

Juve..

14 Eylül 2009 Pazartesi

Okullar başlıyor!




Bugün ilkokul 1.sınıfa başlayacak öğrenciler uyum sağlasın diye erkenden okullarına gitmeye başladılar.. Bugün radyoda dinliyordum, "ne olacaksın" sorusuna "bilmem", okulu beğendin mi diye sorduklarında "eh işte" diye cevap veren çocukları duydum.
Kendi çocukluğum geldi aklıma,okula ilk başladığım gün.. Annem çok dikkatli olduğu için ve bu dikkati biraz fazla olduğu için benim sokağın dışında oynamam yasaktı , okula gittiğimde annemin gözetimi dışında bir yerde tek başıma olduğum için çok mutluydum, ağlayan çocukları anlamıyordum "niye ağlıyorlar ki, ne güzel işte " diye düşünüyordum.
Şimdi ki çocuklar gibi bilgisayar zamanı çocukları değildik bir de, en güzel yere iz bırakan taşları seçerdik,yerden tüm yaz seksek çizgileri eksik olmazdı, ara sıra arka sokağa kaçtığımda annem nasıl olur da o araya denk getirir beni çağırmayı hemen bağırırdı,bütün mahalle tanıyordu beni zaten,hoş o zaman kim kimin çocuğu,nesi bilinirdi,şimdi ki gibi karşı apartmanda teröristler oturup da bir gün tvlerde "anaaam,bizim apartmanın karşısı bomba doluymuş leeen" denen günler değildi,herkes etrafından bir haber yaşamıyordu..
Şimdi ki çocuklar şanslı mı,değil mi bazen seçemiyorm.Benim çok fazla çocukluk resmim yok,işte herkes kadar;ama şimdi ki çocukların kare kare resimleri var ne güzel..
Ama benim çocukluğumda annem ne kadar tedirgin olsa da şimdi ki kadar güvenliksiz değildi etraf.. Parka gitmenin, bahçeden dut toplayıp yemenin, aşağıya annelerden kilim alıp inip evcilik oynamanın,evcilik oynarken yaprak ve kumdan dolma yapıp yermiş gibi yapmanın zevki başkaydı.. Umarım şimdi ki çocuklar da kendilerine bizim ki kadar da olsa anlatacak,zevk bulacak şeyler biriktirirler anılarında..

Sevgilerle..J.


Çok güzel bir reklam:)







Master card reklamlarını seviyorum;ama hiç bir reklamı herhalde tekrar tekrar seyretmek için beklemedim.. Bu reklam çok güzel.. Okul reklamı,sloganı süper .. çantanın fiyatını filan veriyorlar en sonunda "kankalarla buluşmanın bedeli:paha biçilemez" .. o dansları yok mu o dansları..



Sadece bana mı öyle geliyor bilemiyorum ;ama bana how i met your mother'ın barney, ted ve marshall'ının küçüklük hallerini anımsatıyor bu reklam.. olsa olsa 3 ü böyledir küçükken:)



Türkçesini bulamadım;ama ingilizcesi için;tık!






Sevgiler J.



30 Temmuz 2009 Perşembe

Devlet daireleri ve JuVe

Ben bu sene kısmet olursa 2. üniversitemden mezun olacağım. Herkes ne yapacaksın diye soruyor ve ilk üniversitemden mezun olduğumdan beri üzerimde "neden devlete girmiyorsun,girsene" baskısı var.. Genel kanı şu;çünkü devlete girersen yatarsın..
Ben de bu olaydan koşarak uzaklaşan bir insanım ;çünkü ne orda işi olana ne orda çalışana hiç bir şekilde faydası yok..Ben herhangi bir devlet dairesinde bir tanıdığı olmadan işini 1 kerede bitirebilmiş, 100 tane lüzumsuz yer gezmeden , kendinden bir haber insanlara 100 kere aynı lafı anlatıp gene işinizi ilk başta anlattığınız yerde bitirerek işini görmemiş birini tanımıyorum..
Bugün de kendi okulumun "öğrenci işleri"nde işim vardı.Çok basit birşey , diğer okulumda aldığım dersleri almamak için muafiyet dilekçesi vermek, güzelce dilekçemi yazdım,götürdüm...Beğenmedi öğrenci işleri hanım ablası,git dedi bölümüne orda asılı yeni sistem ona göre şu hocana danış.. Öyle bir yazı yok, o hoca da tatilde,sekreteri de kendisinin değil öğrenci işlerinin çözeceğini söylüyor.. Gene beri geliyoruz öğrenci işlerine... Bizim okulun öğrenci işlerinde 15 santimetrekare büyüklüğünde açılır kapanır bir camın arkasından ayaküstü o cam sizin suratınıza kapanmadan anlatmaya çalışıyorsunuz derdinizi.. Böyle bölümüne git dediği de bir üst kata çıkmak değil, o fakülteden ayrılıp karşı tarafa gidip geliyorsunuz bu sıcakta..
Böyleyken böyle oldu, böyle dediler o hocada izinliymiş ,internet sitesinde de bir gelişme yok dedim..Döndü poposunu ,bakıyor .."e işte var ya".. Böyle içimden derrriiiin derriin nefes alıp, o yazanlar ben okula geldiğimden beri var...2 senedir bu okuldayım,kadın sittin senedir öğrenci işlerinde ,bölümün öğrenci işlerinde ne yazdığını bilmiyor.. peki cevap nedir? "şu anda kahvaltı ediyorum"...
İşte özel bir işyerinde sorumluluklarınızı size öğretirler..Hangi öğrencinin işini görüyorsun ki sen bütün gün yayıyorsun kendini zaten. Böyle "ben kahvaltı ediyorum" diyemezsin,zaten devlette orda burda nerde çalışırsan çalış,"sorumluluk" gereği senin önce işini yapman gerekir..
Bir devlet hastanesine gidersiniz,bir test için örnek verirsiniz, o kültür besi yer 4'e bölünür 4 hastanın ki aynı petride çalışılır.. Olduğu kadar mantığı..
12 den sonra herhangi bir devlet hastanesinde iş yapılabildiğini gördünüz mü?
Hastaneyi geçtim,devlet dairesinde gördünüz mü.. Zaten illallah diyip,ordan uzaklaşmanız için ellerinden gelenir ardına koymuyorlar.. söylersiniz derdinizi dinliyor gibi yaparlar.."hım ewet bilmem kim hanıma git ona sor bakalım sağda 3 .katta.." gidersiniz bilmem kim hanıma,bilmem kim hanım örgü örüyor olabilir,börek tarifi veriyor olabilir, gidip "pardon" dediğinizde,"ne işimi bölüyosun benim ki şimdi,ne vardı geldin" surat ifadesini takınır zaten anlatacağınızı anlatmanız kaçar,kısa bir özet geçersiniz,o da sizi çok önemli başka işleri olan bilmem kim beye götürür..
Kısaca Allah devlet daireleine işimi düşürmesin... Lütfen!
Related Posts with Thumbnails